Sabay kaming pumasok ni Zaire sa pinto at kasabay non ang pag tayo ni Paul at Aphrodite nag kekwentohan ang mga classmate namin napa tingin ako kay Hannah na subra kung ngumiti.
Naka score kalang pero hindi ka type ni Paul. Secreto akong napa mura at nag tungo sa upoan kong nasaan si Aphrodite naka upo
Papunta palang ako ng sinalubong na ako ni Paul.
"Kim." Tawag nito sakin
Biglang tumibok ng subrang lakas ang puso ko. Ang pag tawag niya ng pangalan ko ay subrang saya sa pakiramdam. Mukha akong nasa ulap at sumasayaw. Ngumiti ako sa harap niya at nawala lahat ng sakit na naramdaman ko kanina. Mukhang hindi siya galit kaya napanatag ako.
"Paul." Nakangiti kong tawag sa kaniya may sasabihin sana siya ng hinila ako ni Zaire paupo sa tabi ni Aphrodite at sa kabila ko siya umupo.
Masama ko siyang tinignan at naiinis sa ginawa niya. Tinaasan niya ako ng kilay at masakit na tinignan. Kaya napa yuko ako kumuha ako ng isang chocolate sa bag at kinain iyon hindi ko binigyan si Aphrodite dahil alam kong pag gusto niyang kumain ay kumukuha lang siya ng diretso sa bag ko.
"Kim kanina pa kita kinahanap." Si Aphrodite. Tinignan ko siya at pinanliitan niya ako ng mata.
"Tell me what happen. Namamaga ang mata mo kaya alam kong umiyak ka ng tudo." Sabi pa nito tinur niya si Paul na muling naka balik na sa upuan niya. "Hinanap ka rin ni Paul sakin. First time yun nangyari kaya nag taka ako." Sabi nito at nagtataka aking tinignan.
"Wala ." Sabi ko lang at natahimik nasiya dahil sa pag dating ng guro. Mas mabuti na rin 'yon dahil nasasaktan lang ako sa tuwing naririnig ang pangalan niya.
Presko pa ang nakita ko. At sa balagay ko ay pag maiiyak ako bigla pag ipapatuloy ni Aphrodite na tanongin ako tungkul kay Paul.
Magkadikit ang upuan namin ni Zaire at Aphrodite. Nasa kamay ni Zaire ang chocolate at maliliit itong hinahati at binigibay sakin para daw maisubo ko nalang. Ako naman ay patagong kumakain. Math subject ngayun ang klace namin at ang huling subject ngayung araw.
Natapos ang klasi ng walang ka hirap hirap dahil katabi ko si Zaire at pinapasunod ako sa lahat ng quiz.
Simula ng nakilala ko si Zaire ay hindi na ako nahirapan sa lahat ng subject kasi andyan siya parati at pinapasunod ako pero kung meron naman long quiz ay tinuturuan ako ni Zaire.
"Zaire, bakit pala ayaw mong pumunta sa hospital?" Ako kay Zaire.
Kagabi kasi gusto siyang dalhin nila daddy at mommy a hospital ngunit hindi siya pumayag okay lang naman daw siya at nalagyan na din niya ito ng first aid kailangan nalang daw linisan at pwedi na siyang magpahinga.
Kaming dalawa lang ni Zaire ang magkasama hindi ako nag report sa CAT sinabi ko kay sir Nepal na masama ang pakiramdam ko ang sabi niya wala naman daw masiyadong gawain kaya pwedi daw akong umabsent.
Ayukong makita si Paul baka maiiyak lang ako pag magkita kami ulit ngayung araw.
Si Aphrodite at may kailangang taposon sa science. Siya kasi ang mag rerecord ng grades namin. Kaya naka upo kaming dalawa dito ni Zaire sa labas ng science building at hinihintay siya.
"I just don't like the smell ang I much prefer your dead rat smell." Inis kong hinampas si Zaire na ikinatawa niya "Joke lang! Ito naman nang hahampas agad." Kinindatan niya ako. Umirap naman ako dahil sa inis.
"Sakit ka sa ulo Zaire. Mamatay kana sana." Umirap ulit ako naiinis dahil sa mga pinanggagawa niya
"Hoy, wag! Baka umiyak ka."
"Hoy! Ang feeling mo. Mas matutuwa nga ako pag nawala ka!" Naiinis kong sabi. tumayo ako pero hinawakan niya ang kamay ko. Mabilis niyang hinila palapit kaya napahawag ako sa mag kabilang balikat niya para mag suporta upang hindi tuluyan bumagsak. Bumitaw siya sa kamay ko at sa magkabilang baywang ko itong humawak
Naka upo siya at dahil doon kaya nag kapantay ang mukha namin.
Natigilan ako nanlamig ang mga kamay.
"Kong ako si Paul. Hindi ko hahayaan na magkaroon ng luha yang mata mo?" Mahina nitong sabi sa subrang hina ay naging husky at boses niya. Namungay ang mata niyang tinignan ang naka awang kung labi. Dahil sa gulat ay hindi ako maka galaw.
"I'm so dead serious Kimmy." Napatingin ako sa labi niya habang nag sasalita.
God and maybe Zaire know how trembling i am.
He's holding my waist to tight. He's looking at my lips while l*****g his own lips. Napalunok ako.
Iba ang nararamdaman ko kay Zaire. Kaibigan ang turing ko sa kaniya pero kapag ganito siya kalapit parang gusto ko siyang halikan. Weird but true.
"May-"
"Kim! Lets talk."
Hindi natapos ni Zaire ang sasabihin at sabay kaming tumingin sa lalaking malapit lang kong nasaan kami.
Napapaso kong binitawan si Zaire at tinulak. Hinarap ko si Paul. Nakaramdam tuloy ako na parang ako yung girlfriend na nag cheat sa kaniya.
Tumango ako at lalapitan siya. Hindi ko alam kong ano ang gusto niyang pag usapan namin, pero hindi ko naman matatangihan ang gusto niya. Because I love him.
Papunta na ako sa kaniya ng hinawakan ni Zaire ang kamay ko umiling siya at nagpapakiusap ang matang wag akong umalis.
Nginitian ko siya at tinanguan. "Sandali lang to." Kinuha ko ang kamay kong hawak niya at sinundan si Paul.
Naglakad siya at sumunod ako sa likod niya. Kinakabahan ako, nasasaktan din at the same time.
Pagagalitan ba niya ako? Pagsasabihan na wag ko ipakalat? Kamumuhian ba niya ako? Hindi! hindi ko kaya iyon. Gawin niya lang ang lahat ng gusto niya wag lang ako kamuhian. Subrang sakit non. Hindi ko kakayanin yon. Hindi ko kaya.
Nakayuko ako habang naka sunod sa kaniya. Kinakabahan, lumalambot ang tuhod ko, gusto kong maiyak at humingi ng tawad sa kaniya pero natatakot akong mag salita.
Paa niya lang ang nakikita ko at sinusundan ang hakbang niya. Nang tumigil siya, tumigil din ako. Umangat ang ulo ko kasabay nang pag harap niya sakin
Hindi galit ang mukha niya kaya mas lalong kumabog ang puso ko sa kaba. Napatingin ako sa paligid at nasa isa isang kwarto kami hindi naman naka sira ang pinto ngunit walang tao sa labas.
Dito ba niya ako papatayin? Susuntukin kaya niya ang mata ko dahil sa nakita?
"I'm sorry." Ako na ang unang nag salita.
"What?!" May pagtataka sa boses niya. Tinignan ko siya at nalito ako kong narinig ba niya ang sinabi ko o hindi
" I'm sorry. " Ulit ko at yumoko " hindi ko sinasadyang makita kayo." Lumunok ako dahil sa nahihirapan na magsalita. "Sorry Paul."
"Yan ang iniisip mo. All this time?"
Tumango ako
"Bullshit! Hindi mo ako tinitignan sa mata simula kanina. Because you feel sorry?!"
Hinawakan niya ako sa magkabilang balikat kaya napa tingin ako sa kaniya. Is he mad? Yes! His red-blooded eyes told me so." This time hindi ko alam kong para saan iyon i just want to say sorry for crossing the line or for making him so mad. I don't know
"f**k* that nonsense Kim." Binitiwan niya ako at halata sa kilos na gustong manuntok ng tao kaya napa pikit ako at umatras ng isang hakbang.
Kinagat ko ang ibabang labi at gustong maiyak pero bumalik ata ang luha ko sa sunod niyang sinabi.
"You are a great pastry. Matagal mo na akong hindi binibigyan ng cupcake." Thats it and he left me in this dark, and dusty room.
Ano yon? Gusto niya bigyan ko siya ulit ng cupcake? Akala ko ba hindi maganda ang lasa ng cupcake ko. Sabi niya wag ko na siyang bibigyan ulit non dahil ayaw niya sa mga sweets.
Dalawang linggo ko na siya hindi binibigyan ng cupcake. Sabi niya sakin hindi niya daw kinakain ang cupcake ko dahil pangit daw ang lasa ng icing kaya pinasarap ko lalo yung icing at nong binigay ko ulit sa kaniya sabi niya ayaw niya sa sweets kaya kong pwedi wag ko na siyang kulitin.
Pero ngayun? Gusto niyang kumain nang cupcakes ko?
Nakangiti kong sinalubong si Zaire hindi pa rin nakakalabas si Aphrodite kaya kailangan pa namin siyang hintayin
"Anong nangyari?"
Nanliliit ang mata kong tinignan si Zaire. Chismoso.
"We're good gusto niya ang cupcakes ko." Napa ngiti ako sa nasabi. Ibig ba non sabihin hindi siya galit sakin? Ibig sabihin kinakain niya lahat ng cupcakes na binibigay ko? Namula ako sa naisip.
Nawala lang yung ngiti ko ng malakas na bumugtong huminga si Zaire.
Tinignan ko siya pero malakas at galit niyang tinapon ang hawak niyang bato? Bato ba yon?
"Zaire." Tawag ko.
"He almost f**k* other girls in front of you. And now you easily forgive that f*****g* man?"
"Naiintindihan ko dahil lalaki siya. Kailangan niya ng ganon."
"Hindi ganon yun Kimmy. Bulag ka ba?!" Hindi ako makapaniwalang sinigawan ako ng malakas ni Zaire.
"Ganon ka rin naman hindi ba? You also kissed and f**k* a girls right. Tell me... Tell me Zaire... Tell me that you all boys need that to release. Please Zaire. Tama ako. Right?" Pakikiusap ko at mas lalong nagalit si Zaire kaya umiwas ako ng tingin.
"Wala akong pinapaiyak na babae."
Inako niya he did really kissed a girl. So ano naman ngayun? Bakit ako maaapektohan?
"But you f**k* to release?" Seryoso kong tanong
"Your language Kimmy!"
"We're done talking Zaire uuwi na ko." Hindi ko siya hinintay at nauna ng umalis. Hintayin mo si Aphrodite mag isa mo. Ang kapal ng mukha.
Binilisan ko ang pag alis. Kinuha ko ang cellphone sa bulsa at hinanap ang numero ni Aphrodite te-text ko siya na mauuna na akong umuwi.
Pero biglang nawala sa harap ko yung cellphone kinuha ni Zaire. Hinawakan niya ang kamay ko at pinakialam ang cellphone ko hindi pa man ako nakakapag salita may kausap na siya sa kabilang linya.
"Athelle, where are you? Give me a car. Andito ako sa school."
Tumigil siya sa pagsasalita at patuloy parin kami sa paglalakad. Parang kinaladkad niya na ako sa bilis.
"I don't care about Matt. Just give me a damn car athelle!" Naiinis na siya. Pinatay niya ang tawag at mas lalong binilisan ang pag lakad
"Sandali lang Zaire! Ano ba." Mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko kaya kahit anong hila ko sa aking kamay ay hindi ko makuha.
Palabas kami ng gate kasabay ng pag dating ng itim na sasakyan nagkikinang pa ito dahil sa linis. Para ito yung sasakyan na nakikita ko sa anime ang ganda at halatang mamahalin.
May lumabas mula sa driver seat. Ang pogi niya supper. Kinuha niya ang sun glasses at tinignan si Zaire. Ngumiti siya at nakita ko ang pantay pantay niyang mapuputing ngipin. Baby face ang itchura mukha siyang german mataas din katulad ni Zaire magkakatulad lang din ang laki ng katawan nila. Ang kinaiba ay naka suite ito ng itim at may panloon na puti naka necktie din itong polka dots at naka itim na sapatos at itim din ang pangibaba niyang damit. Gusto kong ngumanga dahil sa kagwapohan niya.
Aaminin kong mag mas gwapo siya kay Paul. Pero mahal ko si Paul. Umighan ako at umiwas ng tingin sa kaniya ng maalala na may mahal na pala akong iba. Muli kong kinuha ang kamay kay Zaire ngunit hindi parin niya ito binitiwan.
Naglakat ang gwapong lalaki sa harap namin
"Kim right?" He pronounce my name so manly so sexy and so much heat runs into my face.
"f**k* off athelle. Where's the key?"
So this man in front of me is Athelle? Yung sinisigawan ni Zaire sa phone? Hanip ah. Yung gwapong lalaking to sinisigawan lang ng pangit kong kasama?
Gusto kong umirap ngunit nginitian ako ni athelle kaya napako ang mata ko sa mukha niya.
"Inside the car boss."
Boss?
Napatingin ako kay Zaire. Tama ba ang narinig ko?
Masama niya akong tinignan at dali dali akong pinapasok sa sasakyan. Nilagyan niya ako ng seat belt at pagkasira niya ng pinto ay patakbo niyang inikot ang sasakyan at pumasok sa driver seat. Mabilis niya itong pina andar kaya napa hawak ako sa seatbelt.
"Hindi kana gagawa ng cupcake para kay Paul. Kimmy naiintindihan mo!" Galit niya akong nilingon hininaan na niya ang pagpapatakbo at tumahan na din ang kaninang galit niyang mukha.
"Pero gusto ko siyang gawan." It's true totally true
"Pinaiyak ka na niya, sinigawan at lahat Kimmy. Ngayun mahal mo pa rin siya. It's not love Kimmy! For God sake! You are to immature to figure out what is love!" Malakas niyang hinampas ang manibela at napapikit ako dahil sa bigla
"Masaya ako sa kaniya."
"Umiiyak ka! Yan ba ang masaya para sayo?" Naiinis na siya alam ko yun.
"Umiiyak ako dahil mahal ko siya Zaire! Alam mo ba sa tuwing iiyakan ko siya ay nasasayahan ako dahil alam kong mahal ko pa siya. Ang pagmamahal ko sa kaniya ang kaligayahan ko Zaire. Natatakot ako na isang araw mawala ng kaligayahan kong yun. Natatakot ako na isang araw hindi ko na siya mahal"