chapter-2
303 Words
Edrian POV
Patuloy sya sa pagpunas ng kanyang mga luha nang biglang nagring ang phone ko. Agad akong napatingin kung sino ang caller. Tsss si mommy lang pala,ano na naman kaya ang kailangan nito sa akin?
Wala naman akong magagawa kaya tumayo na ako at sinagot ko na yung tawag.
"Hello"
"Baby where are you?" Awtomatiko akong napatingin sa babaeng katabi ko dahil baka narinig nya yung tawag sakin ni mom. Buti na lang at patang di nya narinig. Hayyssst
Naiinis talaga ako sa mommy ko every time na tinatawag nya akong babay. f**k! I'm already 19 and she's still calling me baby? Like what the hell!
"Mom what do you want?"tanong ko. Alam ko namang may sasabihin na naman sya sa akin about sa kasal. Kaasar!
"Son I need to know where you are right now. I'm with Krizalyn at pupuntahan ka namin kung nasan ka man kaya tell me where are you?"
Napabuntong hininga na lang ako.Bakit pa nila kailangang puntahan ako dito? Ano ako bata para sundan nila kahit San ako magpunta? I'm not a kid anymore!
"Baby ano ba I'm asking you!"may halong inis na sa Bose's nya
"Mom will you please stop calling me BABY because I'm not a baby anymore!"inis na sabi ko.
"Okay okay whatever! Just tell me where are you!"
At sa pangalawang pagkakataon ay napabuntong hininga ulit ako.Hayy kahit anong gawin ko sasabihin ko parin sa kanya kung nasan ako.
"I'm here at the park" walang gana kong sabi.
"Okay we will be there in a few seconds"saad nya. Napakunot ang noo ko. Seconds? Ibig sabihin nandito na sila kanina pa.
Magsasalita pa sana ako kaso binabaan nya na ako. Great!
Di ko na malayan na medyo nakalayo na pala ako sa Babae kakalakad ko. Sayang di ko man lang natanong yung name nya.
- Writer
