(มิเชล Part)
แค่เห็นหน้าไต้ฝุ่น ภาพเมื่อคืนก็ย้อนกลับมาวนฉายซ้ำๆ รู้สึกเห่อร้อนไปทั่วทั้งใบหน้า เป็นอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้ ทั้งๆที่คนอย่างฉันไม่เคยเสียอาการขั้นรุนแรงขนาดนี้มาก่อน แต่ทว่าพอเป็นไต้ฝุ่น เป็นเขาทุกครั้งที่ทำฉันเสียอาการได้ทุกหน
"สั่งจากครัวที่โรงแรมมา" เขามองไปยังถ้วยต้มยำกุ้งกับข้าวสวยร้อนๆที่แกะใส่จานวางเอาไว้บนโต๊ะ แต่มันไม่ได้มีต้มยำแค่ถ้วยเดียว มีถึงสามถ้วยด้วยกัน คงเห็นว่าสงสัยเจ้าตัวจึงรีบพูดอธิบายเพิ่ม "ก็ไม่รู้ว่าเธอจะกินต้มยำอะไร"
ให้ตายเถอะ ฉันยกมือปิดปากกลั้นขำ แล้วทำไมไม่โทรมาถาม ฉันจะกินหมดได้ยังไง ต้มยำกุ้ง ต้มยำปลากระพง ต้มยำทะเล มาครบ
@บนโต๊ะทานอาหาร
เรานั่งกินข้าวด้วยกันบนโต๊ะที่ฉันนั่งกินคนเดียวมาตลอด ห้องของฉันที่เคยเงียบเหงาเหมือนมีเมฆหมอกสีเทาปกคลุมวันนี้แปรเปลี่ยนเป็นท้องฟ้าปลอดโปร่งอากาศดี
เมื่อคืนฉันพึงพอใจมาก ไม่มีอะไรผิดหวังเต็มสิบไม่หักแถมบวกบวก
