รถสปอตสีดำขับด้วยความเร็ว ก่อนจะค่อยๆ ชะลอและจอดสนิท เมื่อมาถึงหน้าสวนสาธารณะแห่งหนึ่งอันเงียบสงบ ไร้ผู้คนและความวุ่นวาย เจ้าของรถเดินลงจากรถ เดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งคนนั่งข้าง
เวนิชชาหยุดร้องไห้แล้วหากเธอยังสะอื้นเบาๆ ตอนนี้เธอรู้สึกผิดต่อเพื่อนรักทั้งสองคน ที่ทำให้ต้องผิดหวังและเกิดเรื่องราวบานปลาย จนเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทกันเมื่อครู่
ทั้งสองเดินไปบนทางเล็กๆ ของสวนสาธารณะ เบญจมินทร์คิดไม่ออกว่าควรจะเริ่มต้นพูดอะไรก่อนดี เขามีคำพูดมากมายที่อยู่ภายในใจ แต่ก็พูดออกมาได้เพียงแค่ประโยคสั้นๆ
“พี่ขอโทษ” ชายหนุ่มพูดพลางคว้ามือบางมาจับไว้ ความจริงเขาอยากดึงเธอเข้ามากอด อยากปลอบให้เธอรู้สึกดีมากกว่านี้
“พี่มินไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ” เวนิชชาไม่ได้รู้สึกว่าเป็นนี่เป็นความผิดของหนุ่มรุ่นพี่ แต่มันเป็นความผิดของคนที่แอบถ่ายรูปเธอแล้วเอาไปโพสต์
หญิงสาวไม่คาดคิดว่าเรื่องของเธอ จะกลายเป็น
