Chapter 15

2811 Words

OLD HABITS really die hard. Every time we had our charity works before, I was always the one who looked after our drivers and aids. Kaya ngayong, abala ang lahat sa distribution ng foods sa loob ng evacuation center, lumabas ako habang may dala-dalang food packs para ipamigay sa mga drivers na nasa labas. Alam ko kasing sila ang palaging huli at nakalilimutang nabibigyan. “Tol, pakitulungan si Ma’am!” Napalingon ako sa pinaggalingan ng boses at nagulat pa ako nang makita si Alas na nakunot-noong nakamasid sa akin habang hawak-hawak ang kanyang cellphone. He must be in the middle of texting or chatting someone when the driver beside him got his attention. Una akong nagbawi ng tingin dahil may lumapit sa akin para tulungan ako sa dalang plastic bag. “Salamat po, Kuya. Kumain na po ka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD