Kargaşa içinde çıktığımız otele döndük, asansörde kalırız diye merdivenlerden çıkmayı tercih ettim. Odamın kapısını açıp içeri girdiğimiz ilk an yaptığımız birbirimizin kollarına atılmak oldu. Arkasındaki kapıya yasladım tam teslimiyetle kollarını boynuma dolamıştı. Ağzının derinliklerinde bir kez daha kendim kaybettim.
Elim belinden kalçasına indi, kendime şimdilik engel olmak istemiyordum. Özlemimi hafifletmeliydim, günlerce bu kadın için yanmış tutuşmuştum… Bacağına elimi götürüp çıplak tenini hissettiğimde duyduğum hisler inanılmazdı. Daha yukarılara istekle ilerledim “Sen ne giydin böyle” Sevgilimin gözleri nerdeyse siyaha dönmüştü... “Anladığını” Deyip gülümsedi başımı boynuna gömdüm…
“Çıldırmak üzereyim Gülnihal bana dur de”
Demedim diyemedim, iki eliyle çıplak kalçalarımı tutmuş
