Komutan Murat, omzundaki sargıdan hafif bir sızı hissederek karakolun giriş kapısından içeri adımını attı. Dönüşüyle birlikte askeri düzen tekrar rayına oturmuştu, ama kendi içinde işler hala karmaşıktı. Yaralanmanın getirdiği fiziksel zorluk bir yana, zihninde dolaşıp duran düşünceler de onu yoruyordu. Şöhret’in yüzü, her sessizlikte beliriveriyordu.
Karakoldaki askerler, komutanlarının sağ salim dönmesiyle rahat bir nefes almış gibiydi. Eğitim alanındaki hareketlilik hızlanmış, Murat ise eskisi gibi tüm gücüyle çalışıyordu. Ancak omzundaki yara, bazen bir adım atarken bile onu zorlayarak kendini ona hatırlatıyordu.
Bir sabah, askerlerden biri eğitim alanında hedef pratiği yaparken, Murat da gözlem yapıyordu. Genç askere nişan almayı gösterirken omzuna yüklenince ani bir acıyla yüzünü
