35.
--
Agad na dumapo ang paningin ko sa kamay ko na hawak ni Luhan nang magising ako. Marahan ko 'yong ginalaw upang gisingin siya mula sa hula ko'y malalim na pagkakatulog.
Matagal bago siya nagising. At nang tuluyan na ngang magising ay kita ko ang matinding pagod sa mukha niya. Bakas din ang pamamaga ng mga mata niya na siguradong ang pag iyak niya kagabi ang dahilan.
"Cresh..."
"'Yong baby?" tanong ko.
Tipid siyang ngumiti sa akin. "Nagpapasalamat ako sa Diyos at pinakinggan niya ang dasal ko, maayos siya, Cresh."
Marahan akong napabuga ng hangin.
"Pero kamuntikan na," dagdag niya. "Mabuti na lang at hindi pa masyadong marami ang nainom mong pam..." Napabuga siya ng hangin, tila nahihirapang banggitin ang salitang 'yon. "Pampalaglag."
Marahan kong pinisil ang kamay ni Luhan n
