เฟส
เมื่อกี้เผลอไปตบปากเธอเข้าด้วย ถึงไม่ได้เต็มแรงและตั้งใจจะตีปากอวดดีนั่น แต่ลืมไปว่ามือตัวเองกับคนตรงหน้ามันต่างกันจนทำเธอเจ็บ
ผมรู้สึกผิดจริงๆ แต่คือมันหัวร้อนและไม่ชอบให้เธอไปยุ่งกับไอ้ซัน แล้วแต่ละอย่างที่เธอพูดประชดผมออกมา มันทำให้ผมทนไม่ไหวจนเผลอทำร้ายเธอไป
ผมจูบฟางข้าวแผ่วเบาแต่แฝงไปด้วยความต้องการ ผมไม่อยากทำรุนแรงกับเธอ ก่อนจะค่อยๆ ดันเธอให้เดินไปทางเตียง แล้วประคองเธอนอนราบลงไปพร้อมกับผม
“พี่เฟส” ฟางข้าวเรียกผมออกมาเหมือนจะปฏิเสธ ผมรู้ว่าเธอยังโกรธผม แต่ผมกำลังจะง้ออยู่นี่ไง
“เป็นอะไร” ผมถามออกไปเมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่พร้อม
“ไม่อยาก” ฟางข้าวตอบและเบือนหน้าหนีไปทางอื่น
“ทำไม”
“พี่เฟสก็ต้องการแค่ร่างกายของฟาง” พูดโดยยังไม่มองหน้าผมเหมือนเดิม
“ใครบอก” ผมจับหน้าเธอหันมาสบตากับผมแล้วถามออกไปพร้อมเกลี่ยน้ำตา
“แล้วจริงไหมล่ะ”
“ไม่” ผมไม่ได้ต้องการแค่ร่างกายจากเธอเพียงอย่างเ
