ห้าปีต่อมา...
“เอาตัวนี้ค่ะ” น้องเฟอที่ถูกอุ้มโดยผมชี้ไปยังเสื้อผ้าที่ตัวเองเลือก
“ครับ” ผมบอกลูกสาวแล้ววางลงที่พื้นเพื่อหยิบชุดให้ลูก
“พ่อหากางเกงให้ฟิวส์หน่อยค้าบ!” เสียงน้องฟิวส์เรียกผมจากห้องตัวเองที่อยู่ข้างๆ
“ครับ!... เดี๋ยวพ่อไปหากางเกงให้พี่เขาแป๊บหนึ่งนะ” ผมบอกแล้วลุกไปห้องน้องฟิวส์
ตอนนี้ผมกำลังวุ่นกับการจัดหาเสื้อผ้าให้กับลูกทั้งสองคนอยู่ เพราะตอนนี้ผมกลายเป็นคุณพ่อลูกสองแล้ว ลูกคนที่สองผมได้ลูกสาว ชื่อน้องเฟอ ตอนนี้อายุได้สามขวบแล้ว
“กางเกงไหนครับ” ผมถามลูกชายออกไป
“เกงยีนส์ ตัวยาวเท่าหัวเข่าคับ” ลูกชายบอกกางเกงที่ต้องการออกมา ผมจะจำไว้เลยว่าถ้ามีลูกคนต่อไปผมแม่งจะไม่ซื้อผ้าให้เยอะเด็ดขาด หาทีแม่งโคตรลำบาก (ผมอยากได้อีกคนนะ แต่ฟางดิบอกว่าจะไม่เอาแล้ว)
“อันนี้ใช่ไหม” ผมหยิบออกมาแล้วถามเจ้าลูกชาย
“ใช่ๆ ขอบคุณคับ”
“ครับ เดี๋ยวพ่อไปแต่งตัวให้น้องก่อนนะ” ผมยีหัวลูกชายอย่าง
