Ilang oras mula ngayon ay magbabago na ang lahat.
Hindi ko makalma ang sarili lalo na sa mga taong nakikita ko sa labas ng bitana. Lahat sila ay hindi matinag sa kani-kanilang trabaho. Buhat dito, buhat doon, ayos dito, at ayos doon.
Kahit na simpleng kasal lang napakaraming nilang ginagawa kaya naghalo na ang nararamdaman ko.
"Anong sinisilip mo?" mabilis akong tumingin sa pinto. Si Tamara, lumapit siya sakin ng maisara niya ang pinto. "Are you okay? You look.. hm nervous." Am I?
"I..I'm not nervous." pinilit kong ngumiti sakanya at umalis sa may bintana. Umupo ako kaharap niya.
She raised her left brow. "Really, huh?" Damn! Mukha ba talaga akong ninenerbyos?
What can I do? Pinipilit ko namang kumalma pero hindi ko magawa. "In six hours now you're going to marry him. Are you rea
