"ฉันมาหานายเสือ" โยเกิร์ตบอกคนของนายเสือที่อยู่หน้าห้อง
"ตอนนี้นายมีแขกอยู่ครับรบกวนกลับมาใหม่ในช่วงบ่ายหรือไม่อย่างนั้นก็ต้องไปนั่งรอที่ล็อบบี้นะคะเพราะนายสั่งไว้ว่าไม่ว่าใครจะตามห้ามให้เขามาถ้านายไม่อนุญาต"
"ได้งั้นเดี๋ยวฉันไปนั่งรอที่ล็อบบี้ก็แล้วกัน"
โยเกิร์ตบอกกับคนของนายเสือที่ยืนอยู่หน้าห้องแต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจนั้นก็คือเสียงร้องด้วยความโหยหวนบวกกับเสียงร้องที่กระเส่าของนายเสือ ทำเอาใจของโยเกิร์ตปั่นป่วนไม่ใช่น้อย เพราะนั่นแสดงว่านายเสือไม่ได้มีแค่เธอเพียงคนเดียว หญิงสาวจำใจต้องเดินจากไปพร้อมกับความแค้นที่คิดว่าเธอจะต้องเป็นผู้หญิงคนเดียวของนายเสือให้ได้เพื่ออำนาจหน้าที่และความเป็นอยู่ของเธอ
เวลาผ่านไปนานพอสมควรในขณะที่นั่งรออย่างใจจดใจจ่ออยู่นั้นอยู่ๆเธอก็เห็นแม่ของเธอเดินออกมาจากลิฟต์ พร้อมกับความเร่งรีบทำเอาหญิงสาวหลบแทบไม่ทันเพราะกลัวแม่จะเห็นว่าเธอไม่ไปเรียน
"แม่มาทำอะไรท
