Bitmeyen Yolculuk

10. Küçük Kuş

Cam açıktı hava serin

Dışarıda kuş sesleri

Küçük kuş içinde kafesinin

Dışarıya çıkmaya niyetli

Evi bildiği kafesi

Şimdi onun kelepçesi

Özgürlük saydığı hevesi

Artık korkusunun efendisi

Küçük kuş gitmeye hevesli

Tek derdi geride kalan ailesi

Özler mi bilmez belki de özlemez

İzi silinmez budur tek bildiği

11. Sevdiğimdir

Aradım durdum onu

Bekledim aşkını yıllar yılı

Değişti gördüm zamanla

Anladım yok benden başka yârı

Ben üzdüm ben kırdım sevdiğimi

Ben yaktım o güzel canını

Çocukluğuma ver yarim eksik yanlarımı

Senden başka kimse böyle sevmedi beni

Benim Yolum

Çıkılır bazen yola

Yürünür emin adımlarla

Geride bırakılır eski kimlikler

Geleceğe adım atılır olunur sonunda birey

Kişilikten birey olmaya geçiş

Asla son bulmayan bir iç çekiş

Nefes aldığımız sürece sürecek

Bitmeyecek bu derin içe gidiş

Benim yolum senin yolun onun yolu

Ne mutlu ki hep aynı yolun sonu

Bildiğin yolu yürüyerek tanı onu

İnsan denilen canlının yolu çıkıyor hep kendine doğru

Bazıları yol alır bir çoğu da yolda kalır

Küllerimizden doğmanın tek yolu bazen zaman alır

Yürüdüğümüz sürece düşmeyiz

Hayatımızı idame ettirmeye ancak böyle devam ederiz

Benim yolum değil ego yolu

Bencillikle işim yok benim derdim sadece insanoğlu

Arıyorum sonsuza değin irlikte büyümenin yollarını

Ancak böylelikle olur benim yolum gerçeğin yolu

Sevdiğimdir gözümün içine bakan

Sevdiğimdir benim yanlışlarıma göz yuman

Sevdiğimdir üzdüm onu geçmişte

Pişmanım lanet okuyorum yaptığım ve yapmayı seçtiğim her şeye

Sebepsiz seven zor bulunur

Yarım kötü iyi her günümde yanımda olur

Affetmeyi de bilir veda etmeyi de

Ama sonunda yufka yüreği hep galip gelir