วันเวลาผ่านไป...
ชีวิตแต่ละคนดำเนินไปเรื่อย ๆ ตามกาลเวลา วันนี้ลลิตามีนัดคุยงานกับลูกค้าซึ่งสถานที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัทภาคินมากนัก หลังจากที่เธอคุยงานเรียบร้อยแล้วก็แวะมาหาภาคินที่บริษัทพร้อมกับญาดา
ลลิตานั่งอยู่ในห้องทำงานกับภาคิน ส่วนญาดาเธออยู่ในโซนต้อนรับแขกกับพนักงานขับรถของบริษัท เลขาสาวเดินสำรวจรอบ ๆ บริเวณ แววตาเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
ตั้งแต่รู้จักกับภาคิน เธอไม่เคยได้มาเหยียบที่นี่แม้แต่ครั้งเดียว ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาไม่เป็นที่ยอมรับของครัวครอบฝ่ายชาย ต่างจากลลิตา เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและรวย เป็นที่ยอมรับของคนในบริษัทนี้ ทุกคนต่างพากันก้มหัวให้กับเธอ เพราะเธอคือว่าที่สะใภ้วัชรโยธิน
หญิงสาวกำมือแน่นด้วยความรู้สึกคับแค้นใจ แต่ตอนนี้เธอทำอะไรมากไม่ได้ ทำได้เพียงรอ และรอเวลาเท่านั้น
“เย็นนี้ไปกินข้าวด้วยกันไหมคะ เราไม่ได้กินข้าวด้วยกันนานแล้วนะ” ลลิตาถามคนที่กำลังนั่งหน้
