ตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ
เสียงวิ่งดังเข้ามาใกล้ในตอนที่เตมินทร์กำลังนั่งเล่นอยู่กับลูกชายและหลานสาวอยู่ เขาเงยหน้าขึ้นมองคนที่วิ่งกระหืดกระหอบก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วพูดขึ้นน้ำเสียงน่ายำเกรง
"มีอะไร"
"คุณเตครับ แย่แล้วครับ"
"อะไร มีเรื่องอะไร"
"คุณคะน้ากับคุณตาหวานเจอกันแล้วครับ แล้วตอนนี้…"
"ตอนนี้อะไร"
"คุณคะน้าลงไม้ลงมือกับคุณตาหวานครับ" เชี่ยแล้ว!
"ดูเด็กๆ ไว้" เตมินทร์ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างแล้วรีบวิ่งออกมาอย่างไม่คิดชีวิต คะน้ากล้ามาแตะต้องเมียของเขา ผู้หญิงของเขา ไม่รู้ล่ะ ไม่ว่าเธอจะทำกับตาหวานยังไง เขาก็ต้องเอาคืนคะน้าแบบเดียวกันให้ได้ หวานรอพี่ก่อนพี่กำลังรีบไป พี่กำลังจะไปช่วยปกป้องหวานแล้ว
ครืด~
เสียงประตูรั้วถูกเปิดออกอัตโนมัติเตมินทร์เป็นคนกดเปิดเอาไว้เขามองเห็นภาพเหตุการณ์ด้านนอกไม่ชัดเท่าไหร่ก็รีบเร่งฝีเท้าวิ่งเข้าไปใกล้อีก เร็วอีก เร็วขึ้นอีก จนกระทั่ง…
"กรี๊ดดดดดดด! อีหวาน แกกล้
