หลายวันต่อมา
กี่วันแล้วนะที่เธอไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย ก็ไม่เชิงว่าไม่เห็นหรอก แต่เหมือนโดนคุมตัวมากกว่าเพราะอะไรรู้หรือไม่ เพราะว่าพ่อม่ายหนุ่มบางคนกลัวว่าจะเสียเมียรักไป เขาก็เลยตามเฝ้าไปรับ ไปส่ง ใช่ ส่ง ส่งกลับบ้าน ส่งกลับคอนโด ส่งขึ้นเตียง ส่งขึ้นสวรรค์ในทุกเมื่อเชื่อวันจนกว่าเธอจะร้องขอชีวิต
"ไอ้โรคจิตเอ๊ย!"
วันนี้เป็นวันหยุด และสัปดาห์หน้าเด็กๆ ก็จะย้ายชั้นเรียนกันแล้ว ถึงคราววัดแล้วว่าเด็กๆ อยากได้เธอเป็นหม่ามี้จริงๆ หรือพวกเขาเป็นแค่เด็กติดครูกันแน่ ตาหวานหยัดกายลุกขึ้นเอี้ยวตัวหันไปมองเตมินทร์ที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างๆ เธอ วันนี้เขาไม่กลับบ้านแต่กลับมาค้างที่คอนโดของเธอแทนโดยโกหกลูกๆ ว่าจะพาหม่ามี้ของพวกเขาไปเปิดหูเปิดตา
เปิดหูเปิดตาบ้าอะไรล่ะ
เปิดท่าใหม่ๆ มากกว่า!
ครืด~ ครืด~ ครืด~
เสียงโทรศัพท์มือถือของเตมินทร์ดังขึ้น ตาหวานหยิบมันขึ้นมาดูเห็นชื่อที่แสดงหน้าจอขึ้นว่า '
