เล่ห์มาเฟีย

INTRO

“กรี้ดดดดด” เสียงกรีดร้องดังขึ้นภายในห้องชุดหรูพร้อมๆ กับน้ำตาเม็ดโตที่หลั่งไหลออกมาเป็นสาย

“อ๊า~” ใบหน้าคมคายเชิดขึ้นขณะขยับเอวสอบเพื่อกระทั้นกระแทกแก่นกายเข้าสู่ช่องทางคับแคบจนสุดความยาวของมัน

“จะ เจ็บ!” เสียงหวานปนสะอื้นครางหวิว มือขาวผ่องที่ถูกปลดจากพันธนาการของมือหนายกขึ้นมาดันหน้าท้องแกร่งหวังลดแรงกระแทกกระตุ้นให้ดวงตาคมกริบก้มมองใบหน้าเนียนเปื้อนน้ำตา

แว๊บแรกที่เผลอสบตา ลึกๆ ก็สงสาร แต่ความต้องการที่มันอัดแน่นจนล้นมันทำให้เขาทนไม่ไหว ฤทธิ์ของยานรกมันกำลังจะทำให้เขารู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น

“อดทนดิ เธอรับปากเองว่าจะช่วยฉัน” ริมฝีปากหยักพร่ำคำสัญญาที่เธอให้ไว้ก่อนที่เขาจะลากเธอมาที่เตียง

“มะ ไม่ได้จะช่วยด้วยวิธีนี้” หน้าซื่อๆ ตาใสๆ มันทำให้มาเฟียหนุ่มยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน โลกสวยเบอร์นั้นไม่คิดว่าจะยังสดยังซิง

“แล้วเธอคิดจะช่วยคนที่ถูกยาปลุกเซ็กซ์ด้วยวิธีไหน อยากเอาฉิบหายอยู่แล้วเธอไม่รู้เลย?” คิ้วดกเข้มเลิกขึ้นน้อยๆ เมื่อถาม เขาอยากจะคิดและตัดสินไปเลยว่าเธอแค่เล่นตัวเพื่ออัพค่าตัว หากทันทีที่เขากระแทกแล้วเธอไม่แน่นจนเขารู้ว่าเธอไม่เคยผ่านมือใครมาก่อนเลย

“เลิกร้องไห้สักทีมันน่ารำคาญ”

“เจ็บ~ มะ มันเจ็บนะ” เธอบอกออกมาทุกครั้งที่เขากระแทก ทั้งที่โคตรรำคาญ แต่ก็รู้ว่าสิ่งที่เธอพูดมาคือเธอกำลังรู้สึกแบบนั้นจริงๆ

ครั้งแรกของเธอ กับขนาดของเขามันคงทำให้เธอเจ็บมาก แต่ไม่เคยมีใครได้โอกาสแบบนี้เหมือนเธอ ทั้งที่ผู้หญิงหลายคนอยากจะได้โอกาสนี้ แต่เขาไม่มีวันหยิบยื่นโอกาสให้กับผู้หญิงพวกนั้น แต่เลือกที่จะดึงเธอที่เป็นแค่พนักงานตัวเล็กๆ ที่มีหน้าที่ทำความสะอาดเพนต์เฮาส์มาอยู่ตรงนี้แทน

เขาแค่ไม่อยากผูกมัด และไม่ต้องทนรำคาญใจเพราะผู้หญิงน่ารำคาญหน้าไหนทั้งนั้น เขารู้ว่าแค่พนักงานทำความสะอาด แค่แม่บ้านชั่วคราวอย่างเธอไม่กล้าเรียกร้องอะไรจากเขาแน่ๆ และต่อให้เธอจะกล้าลุกขึ้นมาเรียกร้อง เธอก็จะไม่ได้อะไรเลยเหมือนกัน

“ฉันให้เธอหนึ่งแสน แลกกับการนอนเฉยๆ และหายออกไปจากห้องนี้ทันทีที่ฉันไม่ต้องการเธอแล้ว” ฝ่ามือหนาเกี่ยวขาสวยขึ้นมาพาดบนบ่ากว้าง ใช้มืออีกข้างดันเรียวขาขาวพร้อมกับขยับตัวตนเข้าออกเน้นๆ หนักๆ ความคับแคบบีบรัดสร้างความพึงพอใจจนมาเฟียหนุ่มเปล่งเสียงคำราม

“อ๊าส์~ แน่นฉิบหาย” กระแทกไม่กี่ครั้งก็แทบแตก ยิ่งจังหวะที่กระแทกแล้วหน้าอกใหญ่กระเพื่อมเป็นจังหวะต่อหน้าต่อตามันก็ยิ่งทำให้มีอารมณ์

“มองหน้าฉัน” มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งกับคนที่พยายามหลบตาและเม้มริมฝีปาก

“ฉันบอกให้เธอมองหน้าฉัน อย่าทำเหมือนไม่อยากมองตอนที่ถูกฉันเอา”

“หนูไม่อยากมองตอนที่ถูกคุณเอา”

“ปากดี” มือหนาเลื่อนลงไปประคองแก้มนิ่ม บังคับให้เธอหันหน้ามามองเขา ก่อนที่จะจงใจกระทุ้งเอวสอบเข้าใส่หนักๆ จนกระทั่งคนตัวเล็กครางหวิว

“ฉันให้โอกาสเธอมองหน้าฉัน ก็รับโอกาสนั้นไว้ ทันทีที่ฉันบอกว่าพอ ทันทีที่ฉันไล่เธอออกไปจากห้องนี้ เธอจะไม่มีวันได้มองหน้าฉันและเข้าใกล้ฉันอีกเด็ดขาด”

คงจะเป็นเพราะคำพูดประโยคนี้เช็คเงินสดจำนวนหนึ่งแสนบาทถึงถูกวางไว้ที่เก่า เธอทิ้งมันเอาไว้แล้วหายออกไปจากห้องที่เต็มไปด้วยเสียงครวญครางตลอดทั้งคืน ไม่เหลือสิ่งใดทิ้งไว้หรือหายออกไปจากห้องนี้พร้อมกับเธอ

“ให้ตามหาเธอเพื่อส่งเช็คใบนี้ให้ถึงมือเธอไหมครับนาย”

“ไม่ต้องตาม ปล่อยไป อยากเสียตัวฟรีๆ ก็ตามใจ”