Chapter 2
1902 Words
Nang magpaalam nag kliyente sa kanya ay nagpasya siyang magpaiwan na muna sa hotel room. Wala naman itong problema at ito na raw ang bahala kahit anong tagal niya pa na manatili sa room na iyon. Ang bait nito na hindi nito alam ay ginagamit niya para lamang makasama ang nasa katabi nitong room.
Lumabas na siya ng pinto at nilingon ang paligid bago kumatok sa pinto ng kabilang kwarto. Agad naman itong bumukas na tangging puting tuwalya ang nakakapit sa baywang nito.
"Hi," she greeted, eyeing his body.
He chuckled before opening the door wider for her to enter.
Nilibot niya ang paningin sa loob ng kwarto nito nang hilahin nito ang braso niya at sinalubong ng halik ang kanyang labi. Mapusok at mapaghanap ang bawat halik nito na pilit niyang mapantayan.
"Uh," she breathed when their lips parted a bit.
Bumaling lamang ang ulo nito sa kabilang banda para hindi mag-tama ang kanilang mga ilong at muling sinugod ang kanyang labi.
Her hand made its way to his body. To his hard chiseled abs and to his back.
Nagsimula na rin ang kamay nito sa pagtanggal ng kanya suot na damit. Umungot ito na parang nahihirapan sa pagtanggal kaya inabot niya kung saan nakabigkis ang dulo ng strings nito sa ibabang likuran niya bago hinayaan na dumaos-os mula sa katawan niya.
"You really are familiar," he mumbled under his breath.
Muli niya itong hinalikan sa labi habang ang kamay ay naglalaro sa buhok nito.
Ang kamay naman ng lalaki ay patungo sa kanyang dibdib. Isa-isa nitong pinaglaruan habang magkatagpo pa rin ang kanilang mga labi.
Hinawakan nito ang magkabilang likuran ng hita niya at binuhat siya patungo sa kama nito.
"Ah!" she moaned when her back landed on the soft bed.
Nakatayo lamang ang lalaki sa harap niya at tinitingnan siya. Inabot naman niya ang dibdib at tinanggal ang kanyang n****e tape.
Bahagyang tumawa ang lalaki kaya natawa na rin siya. Yumuko ito at hinalikan siya sa labi bago unti-unting hinubad ang thong niya.
Lumantad ang malinis niyang gitna na tinitigan na nito ngayon. Hinila nito ang isang hita niya pabuka at may hinimas na parte roon bago hinalikan. Ipinagtaka niya kung ano iyon ngunit dinaluhan na siya nito at hinalikan ang kanyang leeg.
Nararamdaman na niya ang nakaambang pagpasok nito sa loob niya kaya mas lalo niyang binuka ang mga hita para ihanda sa pagpasok nito.
"Oh, ghad…"
"You're so tight," he whispered to her.
Habol niya ang hininga dahil sa bahagyang sakit na nararamdaman. Sobrang laki nito na umabot yata sa puson niya.
"Are you okay? Can I move, now?"
Awang ang bibig na tumango lamang siya kahit hindi sigurado hanggang sa hindi na niya makilala ang boses sa hinaing niya bawat labas at pasok nito.
Hawak nito ang magkabila niyang balikat pailalim habang ang balakang ay gumagalaw sa gitna.
"Ah! Ah!"
"Moan for me, babe."
Ilang ulit pa siya nitong inangkin bago siya tinigilan. Gusto pa sana niyang umuwi ngunit hindi na kaya ng katawan niya ang pagod.
Nagising siya sa braso na nakaikot sa katawan niya. Ramdam niya ang malalim nitong paghinga sa leeg niya kaya napangiti na lamang siya.
Sa laki ng katawan nito at sa nipis ng katawan niya ay nagmumukha siyang bata na niyayakap ng isang halimaw. Maliban sa halimaw rin ito sa kama ay hindi naman mukhang halimaw ang itsura nito.
He looks like a Hollywood prince with his hoarse voice, not to mention his pair of blue eyes. Huminga na muna siya ng malalim bago sinubukan na alisin ang braso nito sa baywang niya.
"Hey, I need to go…" she whispered to his ear.
Humigpit lamang ang yakap nito sa kanya bago gumalaw at ibinuka ang mga mata.
"Let's have breakfast first," he answered while trying to open his eyes.
Mukhang inaantok pa ito. Nauna na siyang makatulog sa pagod kaya hindi niya alam kung anong oras na ito natulog.
"Get up now, then. I’ll be killed if I'm still not home by 8."
Ngunit gumalaw lang ito at pumatong sa ibabaw niya. She laughs with how playful the guy is. Pinaramdam pa nito sa kanya ang nakatayo nitong alaga sa may hita niya.
"Please," he said with his soft blue eyes before kissing her lips.
She gave up.
Ang maaga niya sanang pag-uwi ay umabot ng isa pang araw dahil ayaw siya nitong bitawan. She enjoyed it. Just eat, watch, and have s*x.
Until her mother called her and told that Vera collapsed, and they are now in a hospital.
Ilang beses na siyang umirap dahil sa nakakarinding boses ng kanyang ina. Kung pwede lamang na umalis na siya sa harapan nito ay ginawa na niya.
She still has respect left for her mother, that's why she has to listen to her mother's nagging until it stops.
"Hindi ka kasi nakikinig! It should be you who attends those fan meetings! Look at Kera now! You know she can't handle too much work but still you went missing in action! Isang araw pa talagang nawala! What if something worse happened to your sister?"
What if something happened to her? Hindi man lang ba ito nag-aalala sa kanya? Hindi niya naman kailangan dahil talagang kasalanan niya. Kasalanan niya na inuna niyang sumaya kaysa pagsilbihan ang mga ito.
"Mom, I'm fine. Just stop yelling…"
Agad naman na dumalo ang ina sa kapatid niya nang makita na gising na ito. She crossed her arms before standing from the couch she's sitting to watch her sister.
She's always the weak one. Kapag dalawa kayong pinanganak ay may isa talaga na mahina at may isa na malakas, maliban na lang kung pinagpala kayo kaya pareho kayong malakas.
Minsan ay naiinis na rin siya kung bakit hindi siya nagkakasakit na katulad ng kapatid niya kailangan talagang mahiga sa isang hospital bed para man lang maranasan niya na mag-alala rin ang ina sa kalagayan niya.
"Hey, sis. How are you doing?" she asked before smiling a bit.
May panghihina na ngumiti naman ang kapatid niya sa kanya, "I'm fine. This always happen, right? What's new?" ani ito at tumawa ng bahagya.
"I'm sorry."
"Nothing to be sorry about, Ver."
They're twins. Very identical that people won't notice or suspect that they have been fooled.
"Umuwi ka na, Vera. Baka may pumasok na na nurse o doctor at makita ka pa," ani ng ina na hindi man lang tumingin sa kanya.
Nagpalitan lamang sila ng malungkot na ngiti ng kapatid bago niya inayos ang hood ng hoodie na suot at ang aviator.
She walked away from the hospital and went inside her red Mazda.
Agad niyang tinanggal ang suot na hoodie maging ang aviator. It revealed her black sleeveless top. Hindi na niya pinatagal pa ang pananatili roon. Nagsimula na rin siyang bumiyahe pauwi ng bahay nila.
Her mother was a sexy actress. Nang mabuntis ito at hindi kilala kung sino ang ama ay sumama ang tingin nito sa mundo. Parati na lamang itong galit at mainit ang ulo. Laging pinapaalala sa kanila na sila ang rason kung bakit wala na ang career na ipinagmamalaki nito.
Ito rin ang dahilan kung bakit may koneksyon sila sa underground escort-thing sa bansa. Nang tumuntong sila sa tamang edad ay pinasok na sila roon ng ina. Inilihim nito sa lahat na kambal ang anak nito at ang tanging alam ng mga tao ay si Kera lamang ang anak nito.
Ever since they're little, Kera was sick. She can't go to school or even run around because of her weak heart. Maybe that's the reason why their mother decided to hide one of them.
Anywhere she goes, she's always Kera. Her diploma, her ID's, and everything. Siya itong malakas pero katawan niya lang ang malaya, hindi ang kung sino siya talaga.
She loves her sister, that's why she can't just complain. She's used to it and too much damage will happen if she'll come out. Nakakalimutan na rin niya minsan na si Vera nga pala siya.
Agad niyang inapakan ang break ng sasakyan nang makita na two seconds na lang para mag-red ang stoplight.
"That was close," she mumbled to herself.
Ngunit bahagya na tumapon ang ulo niya sa unahan nang may bumangga sa likuran ng kotse niya. She immediately looked at the rear-view mirror to check. Nanlaki na lamang ang mga niya nang makitang may kotse ng ana nakadikit sa puwet ng kotse niya.
"Shoot. Kasalanan ko ba? Hindi ako pwedeng bumaba."
She taps her fingers to the steering wheel of her car. Her long manicured nails made a sound on it.
Sinipat niya ang kanyang phone na nasa passenger seat. Tatawagan niya ba ang ina niya?
Napatalon siya upuan nang may kumatok sa bintana ng kotse niya. Ang pang-ibaba ng kalahating katawan lamang ang nakikita niya habang patuloy pa rin ang katok nito.
Binaba niya ang salamin ng bintana ng kaunti. Iyong sigurado na hindi siya nito masisilip sa loob.
"I'm sorry!" she shouted.
Tumigil ang kamay nito. Narinig naman siguro siya nito.
"Sh*t. Whatever," rinig niyang usad ng lalaki at umalis na rin mula sa pagkaka-tayo sa labas ng kotse niya.
She sighs. Hindi naman na siguro ito magtawag ng awtoridad. Mukhang hindi naman ito pinoy.
Umawang ang bibig niya nang marinig ang boses nito. Agad niyang binuksan ang pinto ng sasakyan at tinawag ito.
She laughs, "I'm sorry…" she said making a not sorry face to the man she just woke up with.
Awang din ang bibig nito nang makilala siya. Naglakad ito papalapit sa kanya at hinawakan ang pinto ng kanyang sasakyan para manatili itong bukas.
Yumuko ito. Nagtagpo na naman ang mata niya at ang asul nitong mata
May pinipigilan itong tawa sa ilalim ng kagat nitong ibabang labi bago siya nito hinalikan sa labi. Sandali lamang iyon nang may nariring na silang busina ng mga sasakyan sa likuran.
"If you are not just hot, I'll be kicking your ass right now," he said breathily before standing up and jogging back to his car raising a hand to the other car's horn.
Malaki ang ngiti na pinasibad na rin niya ang sasakyan dahil baka tuluyan na nga siyang ma-report awtoridad.
Malaki pa rin ang ngiti niya nang makarating sa bahay nila na agad niyang pinigilan.
"Fvck and forget, Vera."
Hindi siya pwedeng magkagusto o magkaroon ng relasyon sa kung sino man. Makakasama ito sa kakambal niya at lalo na sa ina. Wala siyang sariling patauhan kaya hindi pwede.
Kailangan na niyang kalimutan ang lalaki. Iisipin na lamang niya na minsan sa buhay niya ay naranasan ang gumising na may katabi. Naranasan niya ang buhay na may kasama sa isang araw.
Hinubad na niya ang suot na hoody para makaligo. Mapait na lamang siyang ngumiti habang sinisipat ang hawak na hoody. It's from him. Hiniram niya dahil sleeveless top lamang ang baon niya sa kanyang bag at panty. Maging ang kanyang suot na sweatpants ay pagmamay-ari ng lalaki. Alangan naman kasi na iyong gown niya ang i-suot niya patungo sa hospital.
She'll just keep those as a remembrance for her once happy days.
Naglinis na siya ng katawan sa ilalim ng pumatak na tubig habang bumabalik sa kanya ang bawat halik at haplos ng lalaki habang sinasabunan niya ang sarili.
Nang magising ay mabilis niyang hinimas ang katawan at nagmamadaling magbanlaw. She keeps chanting to herself about her motto.
Fvck and forget. Fvck and forget.
She's an unidentified being. An alien. She can't have someone in her life…
- Writer
