Ji dile xwe bıpırse, wiha qet de jıyin...
[Kalbine sor, böyle yaşanır mı hiç?]
***
Yanağıma akan sıcak damlaları silmek bile yorgun ruhuma ağır geldi.
Oturduğum yerde kırılan kalp parçalarımı bir araya toplamaya çalışıyordum.Ellerim kan revan içinde içinde kalmıştı ama yaralarımı saracak kimsem yoktu.Kırıldığımı, parçlandığımı gören hiç kimse yoktu...
Aram'ın söylediği şey o kadar ağrıma gitmişti ki zihnimde söylediği anlar tekrar edip duruyordu.Ben...ben Azad'ı ayartmaya çalışmışım.Benim nasıl biri olduğumu bilmediği için kardeşini yoldan çıkaracağımı söylemişti.
Bunun ne kadar aşağılıkça olduğunu biliyor muydu?
İçim acıyla yanıyordu.Bana mecbur kaldığı için öfkesine hep hak vermiştim ama...ama bu çok ağırdı.
Kaldıramayacağım kadar ağırdı.Ona hak veren yanım bile şimdi bir köşede
