Ne poezin time, une shpreh mallin per ate. Ku beftazi nje dite me kaploi boshlleku brenda vetes,ndodhe kjo, jo rrall here ,jo vetem te unè ,por te gjithkush prej nesh, cdo kujt I mungon nje pjese zemre ,nje fryme, nje buzeqeshje ,nje puthje mengjeseve! Ne malle e siper mundohem te thur disa vargje, duart me dridhen, zemra shpejton rrafjet ,me ther aq shum sa ndonjeher mendoj se do me caj kraharorin nga mungesa dhe malli per te , jo me kot ,agimi mban emrin e tij sepse te mbushesh me gezim nje person qe e ke ne krah ,ateher ke gjith boten prane teje,por ndonjeher eshte then te ndjesh mall per dike, te mungoj aq shum sa smund ta kthesh me kohen e shkuar pas ...