CHAPTER 17
RARA POV
Pag-angat pa lang namin mula sa secret underground room namin, halos mapaupo ako sa hagdan sa pagod. Tangina, literal na nanginginig pa rin ang legs ko. Pero syempre, ayokong ipahalata kay Bakikong kahit obvious na obvious dahil hinawakan niya agad ang bewang ko.
“Careful, Mahal,” sabi niya, nakangiti nang parang alam na alam niyang laspag ako. “Baka malaglag ka jan, uulit pa tayo mamaya.”
Binato ko siya ng tingin. “Hoy, huwag ka nang lumandi diyan. Gutom ako. G-U-T-O-M.”
Tumawa siya, yung malalim na tawa na parang nanunukso pa lalo. “Oo na, Mahal. Let’s eat. I cooked.”
Pagkarinig ko nun, natawa ako. “You? Nagluto? Baka naman heated ka lang, hindi ‘to real food.”
“Grabe ka sa asawa mo,” sagot niya sabay kiss sa noo ko. “Sige na, kumain na tayo bago ka himatayin.”
