CHAPTER 34
THIRD PERSON POV
Madilim ang loob ng lumang bodega. Amoy kalawang, alikabok, at takot ang hangin. Sa gitna ng malamig na sahig, nakagapos si Rara, namamaga ang mga pulso, nanginginig ang katawan. Ang buhok niya ay magulo, ang mukha may bakas ng pasa, at ang mga mata—punô ng sakit pero hindi pa rin tuluyang sumusuko.
Sa tabi niya, nakaupo sina Hasra at Jhonax. Pareho ring nakatali. Si Hasra, pilit na matatag, pero nanginginig ang panga sa galit. Si Jhonax naman, tahimik na umiiyak, pilit pinipigilan ang hikbi para hindi lalo magalit ang taong sumira sa mundo nila.
Bumukas ang pinto.
Pumasok si Aennaiah na may dalang bote ng tubig at isang maliit na bag. Nakasuot siya ng maayos, parang walang ginawang kasalanan. Nakangiti pa.
“Good morning, family,” sabi niya na parang nanun
