หนี.....

671 Words
เชียงใหม่ 21.00 น. รถ BMW สีขาวของเจ๊ตวิ่งมาจอด บ้านไม้หลังกระทัดลัด จากนั้น ก็ตามมาด้วยรถ BMW สีดำของหวานวิ่งตามมา " นี้เหรอบ้าน เก่าแม่แกยัยหวาน สวยเวอร์ " เสียงน้ำ ทำหน้าท่าทางตื่นเต้น หน้าบ้านเป็น ประตูไม้ รั่วที่ทำจากไม้ ฝาเชอร่าที่มี แต่ดอกไม้ พันเต็มรั่ว เต็มประตูทำให้บ้านดูสวยงาม " อื่ม นี้แหละบ้านฉันที่ ฉันเคยขอแม่ไว้ตั้งนานแล้ว " หวานที่ทำหน้า ซึ่งและยิ้ม บางๆ ฉัน ยัยน้ำ ที่เห็นหน้ายัยหวาน เป็นแบบนั้นก็โผล่เข้ากอด ไอ้เจ๊ตที่เห็นแบบนั้น ก็กอดตาม จากนั้นพวกเราก็ร้องให้ ออกมาพร้อมกัน ฉันลืมเล่าให้ฟัง ยัยน้ำวันนั้นที่เมา ก็โดนไอ้พี่ เค ขมขื่นเหมือนกัน พอยัยน้ำเห็นฉัน เล่ามันก็เล่าบ้างอย่างอัดอั้นตันใจ ส่วนยัยหวานก็โดนไอ้พี่ดินจัด ที่คอนโดมันนั้นแหละ ส่วนไอ้เจ๊ตที่เมาไม่รู้เรื่องก็ สลบที่ห้อง VIP นั้นแหละจนถึงบ่าย พวกเราที่มีชะตากรรมเหมือนกัน ก็เลยหนีมาพักใจ ที่นี้ กัน " ปะเข้าบ้าน กัน " ข้างนอกว่าสวยแล้ว ข้างในเริดกว่า สะอาด เฟอร์นิเจอร์ แบรนด์เนมทั้งหมด แม้กระทั่ง ผ้าเช็ดทรีน คือเริดมาก สะอาดมาก " แม่ฉันให้คนมาทำให้ทุกๆ 2 วันนะ เลยดูสะอาด " " ออ่" พวกเรา ทำหน้าเข้าใจ แล้วแยกย้าย เข้าห้องใครห้องมัน บ้านหลังนี้ มีตั้ง6 ห้องนอน คือสุดมาก มองข้างนอกเหมือน เล็กแต่พอเข้ามาข้างใน คือเวอร์วัง อลังการมาก จากนั้นพวกเรา ก็พากันเดินออกมา หาอะไรกินกัน ที่ถนนคนเดิน ถนนคนเดิน " หึม.....อร่อยอะ พวกแก รองดิ " ไอ้เจ๊ตมันยื่นขนมครก มาให้พวกเราที่กำลังหิว ชิม " โห้.......แซ่บมากแม่ " หวาน ทำท่าตาโตด้วยความ อร่อยที่สุด ฉันกับยัยน้ำ ก็อดขำกับท่าทาง ของสองคนนั้นไม่ได้ เพราะพวกมัน2 คนเป็นลูกคุณหนู เลยไม่ค่อยได้กิน อะไรบ้านๆ แบบฉันกับ ยัยน้ำ พวกมันสองตัว เพิ่งจะมากินอะไร บ้านๆ ก็ตอนมาครบฉันกับยัยน้ำ นี้ละ จากนั้น ฉันก็บังเอิญไปสดุด ตากับร้าน เล็กๆ ที่เปิดให้เช่า ฉันก็เลยหยิบโทรศัพท์ ขึ้นมาถ่ายรูป เบอร์โทรไว้ " แกจะถ่ายรูปไปทำไหม ยัยผึ้ง " หวาน ทำหน้างงๆ " พวกแกดูทำเล ดิ นี้ขนาดจะ4 ทุ่มคนยังเดินพลุกพล่าน แล้วนู่นก็พลับ นู่นก็ร้านเหล้า พวกแกว่า ถ้าฉันจะขาย ข้าวเหนียวหมูปิ้ง ยัยหวาน แต่งหน้าทำผม ยิ่งกว่าเทพ ยัยน้ำกับ ไอ้เจ๊ต ชอบสัก พวกแกว่า เราจะเอาเงินไปไว้ที่ไหน " ฉันหันไปยิ้มเจ้าเล่ ให้พวกมัน ก่อนที่เพื่อนทั้ง 3 ของฉัน จะยิ้มกว้างส่งกับมา ร้านอาหาร อีสาน ระหว่างที่พวกเรา มานั่งกินส้ม ตำข้าวเหนียวไก่ย่าง พวกเราก็คุย เรื่องธุรกิจ อย่างตื่นเต้น และออกรถ ออกชาติ จากนั้นสายตา ของฉันก็เลือบไปเห็นคนที่ คุ้นเคย " เฮ้ยนั้น ใช้ยัยมดคันไฟ ไหมน้ำ " ฉันบอกยัยน้ำ ให้หันไปดู คนที่ใส่ชุดแดงกระโปงสั่น เดินขวางแขน ดูท่าทางเหมือน เสี่ยแกๆ " เอ้อใช้ จริงๆด้วย " " ใครว่ะ" หวานกับเจ๊ต ถามด้วยความสงสัยพร้อมกัน พวกเราสองคน ก็เลยเล่าประวัติ อันแสบสันให้ ยัยหวาน กับ เจ๊ตฟังจากนั้นพวกเราก็หัวเราะ ออกมาเสียงดัง จนคนที่นั่งโต๊ะข้างๆ หันมามอง พวกเราที่เห็นแบบนั้น ก็ยกมือไหว้ขอโทษ และเอามือปิดปาก หัวเราะ คนแถวนั้นที่เห็นพวกเรา แบบนั้นก็อดยิ้มตามไม่ได้ ด้วยความโก๊ะ ของพวกเรา ทั้งสี่ ^_^
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD