ไม่รักแต่ขาดไม่ได้
663 Words
เสี่ยอาทิตย์
" ไม่ครับผม ไม่ดูตัวกับใครทั้งนั้น " อาทิตย์ โวยวายเสียงดัง ให้ คุณหญิงรุ่งทิพย์ กับคุณ อเนก
" แล้วแกมีเหตุผลอะไร ไม่อยากดูตัวนี้แก 29แล้ว
น่ะยังจะทำตัวเป็นพ่อ ปลาไหลอยู่อีก แล้วอย่างนี้ชาตินี้ แม่จะได้อุ้มหลานไหม " รุ่งทิพย์ โวยวายให้คนเป็นลูกอย่าง เลือดขึ้นหน้า คนนั้นก็ไม่เอา คนนี้ก็ไม่เอา
" ทำไมจะไม่ได้อุ้ม " อาทิตย์ นึกถึงคนตัวน้อยที่ตัวเองชอบแกล้ง ก็อดที่จะอมยิ้มไม่ได้
ทำให้รุ่งทิพย์ กับเอนก ที่เห็นพ่อลูกชายทำหน้าแบบนั้นก็ หันไปมองหน้ากันอย่างแปลกใจ
" แล้วไหนละ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร" อเนก ถามพ่อลูกชายตัวดี ด้วยความสงสัย
" นั้นสิใคร บอกมา" รุ่งทิพย์ ตะคอกเสียงดัง เพราะทนเห็น พ่อลูกชายทำหน้าเจ้าเล่ห์ ไม่ได้
" ถ้าผมบอกแล้ว แม่อย่าตกใจนะ " อาทิตย์ ยังไม่วายทำหน้ากวน ประสาท
"ว่ามา"
" ผึ้ง"
" อะไรนะ เมื่อกี้แกว่ายังไหงนะ " เสียงคนเป็นแม่ตกใจ เพราะไม่คิดมาก่อนว่า เจ้าลูกชายตัวดีจะชอบหนู ผึ้ง เด็กในไร่ที่ตัวเอง เห็นและเลี้ยงมาตั้งแต่เกิด
" ผึ้ง ครับแม่ ผมได้เธอแล้ว หลายทีด้วย"
อาทิตย์ พูดและยิ้มกว้าง ให้แม่
" ไอ้อาทืตย์ ไอ้ลูกเลว ฉันจะฆ่าแกน้องยังเด็ก แกบ้าเหรอ ทำไหมทำกับน้องแบบนั้น หะไอ้ลูกเลว " รุ่งทิพย์ ฟ้าดฝ่ามือไปที่แขน ที่ตัวจนชายตัวโต ร้องเสียงหลง
" พอก่อนคุณหญิง ใจเย็นๆถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องจริง เราต้องไปคุย กับแม่ผิ่ง กับผึ้งให้รู้เรื่องก่อน" อเนก ห้ามคนเป็นเมียไว้ ก่อนที่จะฆ่าเจ้าลูกชายตายซะก่อน
" แต่ถ้าเป็นหนูผึ้ง ก็ดีไม่ใช้เหรอ เพราะคุณหญิงเลี้ยง มาเองกับมือ คุณหญิงย่อมรู้ดีอยู่แล้ว ว่าผึ้งเป็นเด็กดีแค่ไหน " อเนก พูดความจริงให้คนเป็นเมียเข้าใจ
" ก็จริงอย่าง ที่คุณว่าถ้าเป็นหนูผึ้ง ฉันไฟเขียว แต่ว่าแกต้องเลิกเจ้าชู้ ห้ามทำให้หนูผึ้งเสียใจ " รุ่งทิพย์ หันไปมองลูกชายตาขว้าง ก่อนจะยิ้มหวาน อย่างพอใจ จากนั้นก็พากันขับรถออกมาที่ร้าน ขายของฝากที่มี แม่ผิ่งอยู่
แล้วก็พูดคุย ทาบทามสู่ขอแต่แม่ผิ่งยังไม่ แน่ใจเลย โทรไปถามคนเป็นลูก
กับมาที่ปัจจุบัน
" แม่ผิ่ง อย่าโกธรตา อาทิตย์ เลยนะและฉันต้องขอโทษ แทนจ้าลูกไม่เอาไหน จริงๆ "
รุ่งทิพย์ ยกมือขึ้นไหว้ แต่ผิ่งรีบยื่นมือมาจับไว้
" คุณท่านค่ะ คุณท่านมีบุญคุณกับเรา สองแม่ลูกมากเลยนะค่ะ ฉันไม่โกธรคุณอาทิตย์ หรอกค่ะ เพียงแต่ว่า....." ผิ่ง พูดน้ำเสียงเหมือนจะไม่ ค่อยสบายใจที่จะพูด
" พูดมาเถอะ แม่ผิ่งเราคนกันเอง ฉันกับคุณหญิงรักและเอ็นดูหนูผึ้ง เหมือนเป็นลูกแท้ๆ เลยนะ " อเนก เดินเข้ามาโอบไหล่คุณหญิงคนเป็นเมีย แล้วพูดสำทับสร้างความ หมั่นใจให้กับผิ่ง
" คือคุณอาทิตย์ รักยัยผึ้งจริงๆ ไหมค่ะ" ผิ่งหันไปมองหน้า เสี่ยอาทิตย์ด้วยสีหน้า จริงจัง
อาทิตย์ได้ยินแบบนั้น ก็อึ้งไม่ตอบอะไร จนคนเป็นแม่ ใช้ฝ่ามือฟ้าดเข้าไปที่ไหล่อย่างแรง
" โอ้ย...แม่"
" ตอบสิแม่ผิ่ง ถามทำไมถึงไม่ตอบ" จากนั้น ก็ยิ่กเข้าไปที่แขนแกร่ง เข้าอย่างแรง
" โอ้ย......เจ็บนะครับแม่ "
" งั้นก็ตอบสิ "
" ผมไม่รู้ว่ารัก หรือเปล่า แต่ตอนนี้ผมไม่เห็นหน้ายัยนั้น แล้วผมกินไม่ได้ นอนไม่หลับ " อาทิตย์ ทำหน้ามุ้ยแล้ว เอามือลูบแขนตัวเองเบาๆ ส่วน ผิ่ง คุณหญิง และคุณอเนก ก็มองหน้ากัน และอมยิ้ม ^___^
- Writer
