8.ร้ายกาจ
1228 Words
เสื้อผ้าชุดใหม่ ที่ถูกเตรียมเอาไว้ใช้ในค่ำคืนนี้ ใบหน้าที่หม่นหมอง นั่งมองภาพของตัวเองในกระจก แล้วหลับตานิ่ง เนิ่นนาน เสียงคนงานที่เข้ามาช่วยกันแต่งตัวพูดคุยเรื่องราวสัพเพเหระ ก่อนจะ บอกให้เธอ ลืมตาขึ้นมา
หญิงสาวตรงหน้า ไม่ใช่นางฟ้าแสนสวยใช่ไหม เมคอัพเปลี่ยนแปลงชีวิตของคนได้จริงๆ มือบาง จับที่ผมของตัวเอง แล้วลุกขึ้น เปลี่ยนชุดที่นำมารอเอาไว้แล้ว
"คุณผู้หญิงเข้าห้องพักผ่อนไปแล้ว คุณผู้ชายจะเข้ามาดื่มกับคุณที่นี่ พวกเราจะไม่มีใครขึ้นมารบกวนค่ะ "
บรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก ของชายหญิง ที่ใช้เวลาด้วยกันยามค่ำคืน หญิงสาวในชุด สุดเร่าร้อน กำลังรอคอยฝ่ายชาย บทอะไรบ้าบอ ที่แต่งเติมขึ้นมา โลกแห่งความจริง คือ เธอกำลังจะเป็นผู้หญิงของเขา ผู้หญิงที่เขาไม่ได้ต้องการด้วยซ้ำ
แสงไฟภายในบ้าน เปิดให้ความสว่าง ในยามค่ำคืน ประตูห้องของเธอ เปิดออก พร้อมกับ เขาที่เดินเข้ามา
เหล้าที่พร่องไปแล้วเกือบครึ่งขวดในมือ ทำให้เธอ มองเขาด้วยความหวั่นใจ
อยุทธ์เดินไปนั่ง ที่เตียงนอน แล้วมองไปรอบๆห้อง
ห้องเก็บของ ที่ใช้เก็บเสื้อผ้า กระเป๋า ที่ไม่ได้ใช้แล้วของภรรยา ถูกนำมาปรับปรุงเป็นห้องเมียเก็บ ผู้หญิงหน้าตาสวยพูดจาต่อปากต่อคำ ดูแล้วก็ไม่น่าจะโง่ หรือถูกหลอกมา เธอต้องการเงิน งานสบาย รายได้ดี แล้วยัง ดูแลเขาคนเดียว แบบนี้ ก็เรียกว่า เป็นความฉลาด ไม่ใช่คนโง่แน่นอน
"มานั่งนี่ "
มือหนาตบลงไปที่ว่างข้างตัว แล้วก็เรียกเธอ ด้วยสายตา
อรวีร์เดินตรงมาหาเขา ก่อนจะถูกกระชากตัวลงไป นั่งข้าง
เครื่องดื่มในมือ ถูกจับกรอกใส่ปาก ก่อนที่เธอ จะสำลักออกมา กลิ่นแอลกฮอล์เหม็นไปทั่วตัว
มือหนาจับจูงเธอ เดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้ว ผลักเธอเข้าไปอย่างไม่ปราณี ร่างบอบบาง เซถลาไปตามแรง ก่อนที่เขา จะเปิดฝักบัว จนเธอเปียกปอน แล้วร้องโวยวายออกมา
แสงไฟในห้องน้ำดับลง เสียงเธอกรีดร้องอีกครั้ง ในความมืดมิด ช่วงเวลาไม่กี่วินาที แต่อยุทธ์ กลับมองทุกอย่างรอบตัวด้วยความใส่ใจ ไฟในห้องน้ำถูกเปิดอีกครั้ง ชุดเดรสตัวสั้น เปียกไปหมด จนแนบไปกับลำตัว เสียงร้องกรี้ด ดังขึ้น เมื่อเขากระชากชุดของเธอออก มือหนาจับแขนทั้งสองข้างของเธอชูขึ้น แล้วเขาก็ขยับเข้ามา
"ร้องให้ดังๆ ร้องให้ดังมากๆ ฉันจะถอดเสื้อผ้าเธอ แล้วเราจะออกไปข้างนอก ในสภาพเปลือยเปล่า "
"คนบ้า จะบ้าเหรอไง จะแก้ผ้าออกไป จะบ้าเหรอ " เสียงเธอร้องออกมาอีกครั้ง เขากระชากชุดของเธอขาดคามือจริงๆ ชุดสวยๆ กลายเป็นเศษผ้าไปแล้ว ชายหนุ่ม ถอดกางเกงของตัวเองออก แล้ว กระชากเธอ เดินออกมาจากห้องน้ำ
กายแกร่งที่สวมเสื้อยืดของตัวเองกับกางเกงชั้นใน เดินมาที่เตียง เขากระชากเธอไม่ปราณีเธอแม้แต่น้อย มือหนาดึงผ้าห่มออกจากตัว แล้วค่อยๆผลักเธอให้นอนลง ก่อนจะ ใช้ผ้าห่ม คลุมตัวเอาไว้
ภาพที่อยู่ภายในผ้าห่ม คือเขาคล่อมร่างของเธอ แขนสองข้างเกร็งเอาไว้ เพื่อไม่ให้ร่างกายของตัวไปสัมผัสกับร่างกายเธอ สติที่หายไป กลับคืนมา เสียงกระซิบแผ่วเบา บอกให้เธอ ถอดเสื้อเขา แล้วโยนออกไป
สภาพตอนนี้ คือเธอสวมกางเกงชั้นใน และ บราแบบไร้สาย ส่วนเขา มีเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว
ร่างกายที่ขยับโยก ภายใต้ผ้าห่ม พร้อมกับเสียงร้องคราง ที่ดังมากๆ ทำเอาคนที่อยู่ด้านบน ต้องเม้มปากของตัวเอง กลัวว่าจะหลุดขำออกมา นานหลายนาที กว่าที่เตียงนอน จะหายสั่น แล้วเขาก็ขยับตัว ลงมานอนข้างเธอ ก่อนจะหลับไป
คนที่เกือบเปลือย มองมือของเขา ที่วางพาดบนหน้าท้องของตัวเอง พยายามจะกลั้นหายใจจะขยับตัวออก แต่สุดท้าย ก็ยอมรับแขนของเขาเอาไว้ ตลอดทั้งคืน
หญิงสาวที่หลับสนิทตลอด12ชั่วโมง ลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วหยิบไอแพดขึ้นมาดู ภาพและเสียงชัดเจน ตรงหน้า ทำให้หัวใจเต้นแรงกว่าเดิม จนคนข้างๆ มองด้วยความตกใจ สัญญาณชีพที่ดูตื่นเต้น และค่อยๆ วางไอแพดลงที่ข้างเตียง ภาพจากกล้องวงจรปิด ที่เห็นการกระทำที่ชัดเจน ที่สุด แม้จะมีผ้าห่มคลุมร่างกายเอาไว้
"สุดท้ายแล้ว คุณผู้ชายก็ไว้ใจไม่ได้ค่ะ "
มือที่จับไอแพดเอาไว้ ยกขึ้นมา ฟาดไปที่คนข้างตัวทันที
"อย่าว่าพี่ยุทธ์นะ เขาไม่ได้อ่อนโยนกับมัน ดูสิ เขาทำร้ายมันแบบนี้ แปลว่าเขาโกรธ เขาไม่ได้อ่อนโยน สุภาพ เหมือนอยู่กับฉัน อีโง่ "
เสียงก่นด่า ดังออกมาจากปากของคนที่วนดูภาพ การกรอกเหล้า แล้วก็หัวเราะออกมา
"ที่ระบาย ก็แค่ที่ระบาย "
เสียงเคาะประตูหน้าห้อง พร้อมกับคนงานเปิดเข้ามาในทันที ภาพคนบนเตียงสองคนที่นอนอยู่ด้วยกัน ทำให้คนที่เพิ่งเดินเข้ามาชะงักไป
"คุณผู้ชาย "
"ออกไปก่อน ฉันไม่ได้ใส่เสื้อผ้า " เสียงบอกออกมาเรียบๆ แต่ตีความหมายได้อย่างชัดเจน ชายหนุ่มลุกขึ้นมาจากเตียงนอน ในสภาพ นุ่งกางเกงชั้นในตัวเดียว เดินไปดึง ผ้าเช็ดตัวที่อยู่ในห้อง แล้วเดินออกไปในสภาพแบบนั้น
เสียงข้อความไลน์ เด้งเข้ามา มือบางจับผ้าห่มมาปิดร่างกายของตัวเอง แล้วเปิดดูข้อความในไลน์
**ทำดีมาก วันจันทร์ ฉันอนุญาตให้ไปเยี่ยมย่า**
คนที่แทบจะไม่ได้นอนทั้งคืน เพราะเขาอยู่ข้างตัวของเธอ เสียงกระซิบแผ่วเบาข้างหู ทำให้เธอ อยากจะหันหน้ากลับไปมองหน้าเขา แต่สิ่งที่ทำได้ คือการยอมให้เขากอด แล้วกระซิบปลอบ ด้วยเสียงแผ่วเบา
"ในห้องนอนมีกล้องวงจรปิด ทำตัวดีดี อย่าเกเร ฉันเหนื่อย"
"นอนได้แล้ว อย่าขยับ ฉันจะตื่น"
"นอน ดึกมากแล้ว หลับนะ "
เสียงแผ่วเบาในยามครึ่งหลับครึ่งตื่น มือของเขาที่วางพาดบนตัวของเธอเอาไว้ เขานอนนิ่ง ไม่ขยับร่างกาย มีเพียงลมหายใจของเขา ที่สัมผัสที่ต้นคอของเธอ
ร่างสูงใหญ่ที่ลุกออกจากเตียงนอนไป ไม่พูดอะไรสักคำ ป่านนี้ คนงานในบ้าน คงคิดอะไรกันไปเรียบร้อยแล้ว แล้วเธอจะทำหน้ายังไง
รถตู้ออกจากบ้านในช่วงสาย อรวีร์มองรถคันสวยออกไป แล้วก็เดินกลับเข้ามาในห้อง คนงานเข้ามาเตรียมจะเปลี่ยนผ้าปูที่นอน
"ขอน้ำสักแก้วนะ ฉันหิวน้ำ "
ผ้าปูที่นอนถูกกระชากออกจากเตียงในทันที แล้วก็จัดการ แช่ผ้าปูที่นอนในอ่างอาบน้ำ ครีมอาบน้ำ ครึ่งขวดที่เทลงไป คงจะทำให้มองอะไรไม่เห็น แล้วมันจะเห็นร่องรอยได้ยังไง ในเมื่อเธอกับเขา ไม่ได้ทำอะไรกัน
- Writer
