CHAPTER 1
1126 Words
"Nazli, I Vow to Love you Faithfully, forsaking all others."
"I promise to love, to trust, And to Respect you."
"To Comfort you in times of need, and keep you safe."
"All That I Have Is All Yours." Wika Ni Andrew Habang Isinusuot Ang Sing-sing Sa kamay ko.
"I Give you My Hand And My Heart for as long as We both Shall live." DagDag pa Niya Habang nakatitig sa Mata ko, Ngumiti Naman ako Bago Mag salita.
"Andrew, I Vow To Be Your Faithful Partner in sickness and In Health."
"I Promise to Love you unconditionally, To Honor And Respect you, to Bring Solace in times of need." Wika ko Habang Sinusuotan siya Ng sing sing.
"I Promise to cherish you, as Long As We Both Shall Live." We Look at Each other with Full of sincerity and love.
"I Now Pronounce you Man And Wife" The Priest Say As We Both Smile.
"You May Kiss The Bride!" My Heart Beats Faster when I heard that as Andrew Slowly Pull My Waist closer to Him, And He Kiss Me Slowly and Passionate but I can't feel any Love or Spark at The Kiss But I Kiss back After 1 min we broke the kiss.
The crowd Start to Cheer, As Andrew Keep Pulling me to him, Making me blush but I Wonder about the kiss?, It Supposed to be with spark or love but I can't feel it.
Maraming Reporter at mga taga iba't ibang media Ang nandirito sa kasal namin, At May mga nag pipicture Rin saamin.
At Pumunta na nga kami sa Reception.
----
The Reception went good at Lahat nang mga ginawa Ni Andrew sa Reception ay Hindi Pumapalya sa pag papamula Ng pisngi ko.
*****
"Sana Hindi nalang natapos Ang kasal namin Namin!" Wika ko saaking sarili, Naalala ko nanaman Ang mga wedding vows namin, maiyak iyak panga ako Ng marinig ko Ang mga sinabi Ni Andrew.
Ngunit ako Lang Naman pala Ang tutupad Ng mga Vows na iyon, Nangako siyang magiging tapat siya pero Ano Na ngayon, Nag dadala nang Babae sa Bahay gabi-gabi!, At Sabi pa Niya Lagi raw siyang nasa tabi ko pag kailangan ko siya, Ehh ngayon nga na kailangan ko Ng asawang yayakapin dahil sobrang sakit na nang dibdib ko, pero nasaan siya?
Nasa trabaho nag papakalunod at Mga Ilang days nanaman aalis nanaman siya Ng bansa para Sa Business trip, Lagi nalang akong mag Isa.
"Dra.Montevardo?, Are you crying?" Naisturbo Ang Pag iimote ko Ng Dumating Ang Kasamahang Kong doctor na si Madison. Gusto Ni Andrew na Montevardo Ang Pag kakakilala saakin Ng Mga tao, At Lagi Rin siyang may Pinapa dalang body guard at least nag aalala Rin siya.
"Hindi Ahh!" Sagot ko.
"Dra.Montevardo, Kung iniisip mo Yung nangyari kanina ay okay na, Nasagip na Ang pasyente" Tugon Niya, Muntikan ko na kasing Mapatay Ang pasyente kanina habang nasa operating room ako, dahil Wala talaga ako sa Sarili, Kaya nga kailangan ko ngayon Ang isang Asawa na Mag co-comfort at Mag papagaan Ng Loob ko.
"Mabuti Naman Kong ganon" Wala Kong ganang sagot.
"Dra.Montevardo, Ang Mabuti pa Umuwi kana Mukang stress kana at Segurado ako Mawawala Ang stress mo Pag kaharap mo na Ang Asawa mo!" Tiningnan ko Naman siya Ng Naguguluhan.
"Ano Ang Sweet Kaya Ng asawa mo Mrs.Montevardo, Perfect na perfect na nga Kayo for each other ehh, nakakaingit Sana mag karoon Rin ako Ng Asawa na kagaya Ni Mr.Montevardo!" Saad Niya. Akala Niya Lang ngunit iba ang ugali Ng asawa ko, Ang sarap ngang matawag na Mrs.Montevardo pero, Hindi Niyo Alam Kung anong hirap Ang ginawa ko para Lang matawag na Mrs.Montevardo at Lalo Lang ako Mai-stress pag kasama ko si Andrew.
Nasa Bahay nga siya pero parang Wala Naman, Nasa Tabi ko nga pero Lagi naman akong iniiwasan, Kasama ko nga pero puro pag papanggap Lang Ang Lahat. see Sino bang magiging masaya dun.
"ohh sege Na Dra.Montevardo, Mauna na ako Ahh, wag mong kakalimutang mag Pahinga okay!" Tumango nalang ako.
Ano naba Ang nangyayari sa Buhay ko 6 months na akong kasal Kay Andrew, pero Wala pa ring nag bago. Minsan iniisip ko na What if Hindi nalang kami nag pa kasal?, Or Hindi nalang nag kakilala Ang family namin, Sabagay Hindi Niya nga ako kilala Tanging Pangalan ko Lang Ang Alam Niya. Samantala ako ay Alam na Alam ko Ang mga favorites Niya at Kung anong kulay Ang paborito Niya.
Strangers nga kami Nung una naming nalaman na mag papakasal na kami sa isa't Isa, pero isang araw ay nag bago Yun naging sweet Kasi Si Andrew ehh Hindi ko nga Alam paano nangyari Yun 1 week Lang Yun after Ng kasal Yun na lumabas na Ang tunay niyang ugali.
Pero Hindi ko pinag sisisihan na Kinasal ako sakaniya at Never ko Yung pag sisisihan.
-----
"Good Evening Hija" Wika Ni Manang Felly Ang Katiwala nitong bahay, Mabait siya at Siya Rin Ang nakakaalam Ng mga pangyayari dito Sa loob Ng bahay at Siya Lang Ang pinag kakatiwalaan Ni Andrew pero never niyang pag kakatiwalaan. At Gabi na Rin akong makauwi Rito dahil Ayokong umuwi Ng Maaga Baga ma bagot Lang ako Kaya nag stay nalang ako sa ospital.
"Manang Nasaan Po Si Andrew?" Tanong ko.
"Ahh Wala diito si Andrew Hija, Nag punta Po Ata siya Sa Boracay Para i-check Ang Resort niniyo Doon" Tumango nalamang ako, Hindi totoo Ang wedding vows Naman na Ang Lahat Ng akin ay Ito narin, Kahit kailan Hindi ako na isipang regalohan ni Andrew at itong kinatatayuan ko ay Hindi Rin to Akin At Yung resort na sinasabi Ni Manang ay Hindi Rin Yun akin. In short sakaniya Lang iyon at Wala akong karapatang tawaging akin.
"Sege po Manang Mag luluto na muna ako Ng Dinner Baka Umuwi si Andrew ehh" I smile Bitterly. At Never Rin siyang tumikim Ng luto ko, Kahit na lahat Ng Pinapatikim ko Ng luto ko ay nag sasabing Magaling akong magluto pero walang ipekto iyon sa Asawa ko.
"Ohh Sege po Hija, Tawagin mo nalang ako pag may kailangan Ka!" Tumango ako At Umakyat muna sa Guess room, Tama sa Guess room ako natutulog, Lagi nilang Ni lo-lock Ang kwarto Namin, Pag Wala si Andrew At Lahat din Ng Kwarto Rito ay naka lock Maliban sa Guess room.
Hindi ko na matatawag na kwarto namin Ni Andrew iyon dahil Kahit kailan ay Hindi Pa ako nakakapasok Doon, At Pinapalock Ni Andrew iyon dahil ayaw niyang Magulo ko siya pag tulog siya, So Wala talaga akong chance na makatabi Ang sarili Kong Asawa pero Hindi ko nga Alam Kong matatawag ko ba siyang akin Dahil Dahil Alam Kong Malabong Maging akin siya. Sa papel Lamang siya akin ngunit sa Reyalidad Ay Hindi.
-END OF CHAPTER 1
- Writer
