CHAPTER 7
1151 Words
"let me Treat your Wounds" Umiling siya.
"No need!" Hinila ko siya ko siya at pinaupo sa couch.
"Please!" He just nod.
Biniba ko muna Ang Bag ko at Tinaas Sleeve Ng Damit ko At tinanggal Ang Blazer na Sout ko, at saka kumuha Ng Ice bag sa kusina, At Kumuha Rin Ang Ng bulak at Alcohol para sa Dugo niyasa Muka.
Nang maka balik na ako ay, Agad akong Umupo sa Harap Niya At Hinawakan ko Ang muka niya.
"does it hurt?" Tanong ko, But He Just nod again.
Nilinisan ko muna Ang bandang labi Niya namay Dugo ng bulak namay alcohol.
"Ouch, Dahan-Dahan Naman!' Singhal Niya.
"Pasensya na" Wika ko at Hinipan ko nalang para Hindi na humapdi.
nakatingin Lang siya sakin Habang ginagamot ko siya.
Nang nalinis ko na ay Dinampi ko na Ang Ice bag Sa may gilid Ng labi Niya.
"Are you okay now?" Tumango nanaman siya, Minsan iniisip ko Kung nag pakasal nga ba ako sa Tao o sa Robot?.
"You can rest now!" Tumayo na siya Kaya binitawan ko na Ang ice bag sa Muka Niya at Agad Niya namang Hinawakan iyon para Hindi mahulog.
"Teka!" Aakyat na Sana siya kaso Hinawakan ko Ang Braso niya, Kaya tumingin siya sakin.
"Thank you and Goodnight!" Ngumiti ako, But he Just nodded At tumingin siya kamay Kong nakahawak sa Braso niya kaya, Tinanggal ko agad Ang kamay ko at saka siya Umakyat sa Kwarto Niya.
"Di manlang siya nag Good night!, But at least niligtas Niya ako kanina!" Wika ko sa sarili ko Habang pinipigilan Kong mag blush.
"Hija, Bakit ngayon kalang?" Biglang tanong Ni Manang.
"Ahh Kasi Po Traffic ehh at nag overtime Po ako sa Ospital dahil Day off ko Naman Po bukas!" Wika ko at sabay Ngumiti.
"Ohh bat Parang maganda Ang Araw mo ngayon?" Naka ngiting tanong Ni Manang.
"Wala Manang Masaya Lang po ako, Dahil nag aalala Rin sakin si Drew!" Masaya kong Saad.
"Mabuti Naman Hija at nag Kaka lapit na Kayo ng asawa mo" Nag kakalapit na nga ba kami?
"Sana nga Po, Sege Po Manang Mag papahinga na Po ako" Niyakap ko si Manang bago Umakyat.
"Sege Hija Good Night!" Wika ni manang.
"Good night Rin po Manang!" Tuluyan na akong Umakyat at Pumunta sa Guess room.
*****
"Manang good Morning!" Bati ko Kay Manang Nang Makita ko siyang papalaput sa kusina.
"Ohh Good morning Hija, Ang aga Mong Mag luto ahh, at Wala ka bang pasok?" Inagahan ko talaga Ang gising para Mag luto nang breakfast baka sakaling maabotan ko pa si Andrew at makapag breakfast Naman kami for the first time.
"Opo Manang, Day off ko Po ngayon. May bibisitahin Lang po Ako mamaya tapos, mag hahanda na Rin Ko ako para sa BS Ball mamaya Ng gabi" Mag bu-bus ako nanaman ako Dahil Hindi pa ayos Ang Kotse ko tamang tama ipapaayos ko nalang Yun mamaya.
"Ohh Sege tulongan na Kita jaan!" Pinigilan ko si Manang.
"Ay Hindi na Po Manang okay Lang po, Btw Manang Di pa Po ba Umalis si Andrew?" Bulong ko.
"Hindi Pa Hija, Nag hahanda pa iyon sa kwarto Niya" Ngumiti Naman ako Ng marinig iyon, dahil Tanghali na ako gumising at Pilitin ko mang mag loto para sa Kaniya ay Hindi ko Kaya dahil sa pagod ko sa trabaho, Kaya ngayong may day off ko Nagising talaga ako Ng Maaga para makabawi.
"Sege Po Manang, matatapos ko na Ito, tatawagin ko nalang Po Kayo pagmay kailangan Po ako" Sana Naman Kapag Napansin Ni Andrew na gising na ako ay batiin Niya Naman ako Ng good morning.
"Sege Hija mag didilig Lang muna ako!" Tumango ako at Ipinag pa tuloy Ang pag luluto ko, marami Rin Kasi akong niloto dahil nga may pupuntahan ako, habit ko Ang pag luluto Kung Hindi nga ako nag Doctor baka chef na ako ngayon Ewan ko Lang Kay Andrew siya Lang Ang ayaw tikman Ang luto ko.
Habang nag luluto ako ay Naramdaman ko Ng may parating pero pinag sawalang bahala ko Lang iyon, at nang maramdaman Kong may Tao salikod ko ay Nagulat ako Kaya bigla akong napaharap.
Nang pag kaharap ko ay nakita ko agad Kung Sino Ang taong iyon, walang iba kundi si Andrew nag Tama Ang mga mata namin at nag katitigan. Mas gwapo siya sa Malapitan, but I was lost staring at He's lips, I want to kiss Him but I can't.
I just can't.
Natigil Ang titigan Naman Ng bumalik ako sa Reyalidad at Bigla ko siya natulak, Dahilan upang malaglag Ang babasaging baso na nasa Tabi Niya.
"I-I'm sorry!" Dinampot ko Ang mga bobog at Agad Niya Rin akong pinigilan.
"Stop Moving, and don't touch those broken glass. Masusugatan ka Lang!" Hindi ako nakinig at patuloy ko paring pinupulot ang mga bobog, I am a doctor Alam Kong Hindi Naman masyadong Makaka Kapag na sugatan Ng bobog, mas masakit pa nga Ang maloko ka ehh Kesa sa bobog.
"It's ok- Ouch!" Tatayo na sana ako Ng maapakan ko Ang isang bobog na nasa Likod ko.
"Fvck, I told you not to move!" Masakit nga pala talaga mabobog, but at least he cares about me.
"It's okay I can handle it, You can go now. Malalate kana!" Wika ko dahil mga ganitong oras ay umaalis na siya at Dahil sa nangyarin toh na pornada nanaman Ang plano Kung mag sabay kaming kumain.
Pinatay ko muna Ang stove at Dahan dahang nag lakad papunta sa Sala.
"Damn!, You're so Careless!" My Eyes got Widen when he Carry me In bridal style.
Gusto Kong mag sisisigaw sa kilig, Hindi ko na nga maramdaman na nasugatan pala ako Dahil sa bilis Ng takbo Ng dibdib ko. He Carried me for the first time. He put me in the couch but I insist I really don't want to bother him so I was about to stand up but.
"Stop being stubborn, And stay here. Sit!" Wika Niya at Sabay umalis, Hindi ko Alam Kung saan siya pupunta. but I can't hide my Smile and I can't stop my self not to blush.
Now I know that he is also worried about me, somehow.
"Stop smiling, Nasasaktan kana nga nagagawa mo pang Ngumiti, You're such a Weirdo!" Kahit na, ikaw Naman Ang gagamot.
Pero susulitin ko na toh.
"I told you-" I cut him. "You told me na wag nang gumalaw at wag ko Ng pulutin but I'm really really makulit so didn't listen to you. I know I know but I'm okay now!" He give a death Glare, As I gulp hard.
"Okay I'm going to leave now!" Tumayo na siya pero Ayokong umalis siya Kaya, Inapak ko Ng Madiin sa sahig Ang nabobog Kong paa at Naka limutan Kong nandoon papala Ang bobog at Hindi pa natatanggal Kaya Lalo iyong bumaon Kaya sobrang sakit.
"AHHHHHHH!" Sigaw ko, while regreting my life decisions. agad Naman Niya akong Nilapitan.
END OF CHAPTER 7
- Writer
