Intro
873 Words
"อ้าวริยา"
"เพิ่งเลิกเรียนหรอ? กลับซะดึกเชียว"
ร่างบางชะงัก เมื่อเปิดประตูคอนโดมาเจอกับเสียงเอ่ยทักทายจากบุคคลที่เธอคาดไม่ถึง
"พะ พี่เรน"
‘ริยา’ เรียกชื่อเขาด้วยความตกใจ เธอเดินไปทิ้งตัวนั่งบนโซฟาข้างเขาและจ้องมองใบหน้าที่เธอคิดถึงอย่างพินิจพิจารณาว่าเป็นเขาจริงๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่ได้ฝัน ขณะที่เธอกำลังจะจะเอ่ยคำถามออกไปว่า 'ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่' ริมฝีปากบางก็ถูกประกบจากคนข้างๆ เสียแล้ว
หัวใจที่เต้นรัวย้ำเตือนให้เธอรู้ว่าเธอเฝ้ารอเขามาตลอด ริมฝีบางนุ่มเผยอออกให้เขาบดขยี้มันด้วยความเร้าร้อน แต่เมื่อร่างกายส่วนอื่นเริ่มถูกรุกล้ำจากมือสากของคนช่ำชอง ริยาจึงผละออกจากริมฝีปากของเขาเพื่อไม่ให้ทุกอย่างมันเกินเลยตั้งแต่เริ่ม
"อือออพี่เรน หยุดก่อนค่ะ" เธอพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของร่างสูง
"ทำไมครับ ริยาไม่คิดถึงพี่หรอ? " คนตัวโตกว่าพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นกว่าเดิม
"ไม่ใช่นะคะ ริยาคิดถึงพี่เรนมาก ริยาแค่สงสัยว่าทำไมพี่เรนมาอยู่ที่นี่ ก็คุณแม่บอกริยาว่าพี่เรนจะกลับไทยปีหน้า"
ร่างเล็กรีบปฏิเสธเขาอย่างไวก่อนจะรัวคำถามที่ตนสงสัยใส่เขาเป็นชุด
"ริยาน่าจะรู้เรื่องบริษัทแล้ว นั่นแหละ พี่จึงต้องรีบกลับมาช่วยคุณแม่บริหารน่ะ"
"นั่นสินะคะ พี่เรนกลับมาแล้วคุณแม่คงได้พักบ้าง” เธอบอกก่อนจะหอมแก้มเขาแล้วย้ายไปนั่งข้างเขาแทนหน้าตักที่ชวนหวาดเสียวของคนเป็นพี่
ริยาดีใจที่พี่เรนของเธอกลับมาจากเรียนต่อต่างประเทศสักที แต่เธอก็เห็นใจเขาที่ต้องสละเวลา gap year หลังเรียนจบมาช่วยคุณแม่บริหารงานที่บริษัท ริยารู้ดีว่าพี่เรนของเธอเรียนหนักแค่ไหน เขาไปเรียนต่อต่างประเทศตั้งแต่มัธยมต้นจนกระทั่งจบปริญญาตรี จากนั้นเขาก็เรียนควบปริญญาโทอีกถึงสองใบ ไม่รู้ว่าเขาใช้ชีวิตอย่างไรตอนอยู่อเมริกา แต่เธอเดาว่าเขาคงลำบากไม่น้อยที่ต้องอยู่คนเดียวในเมืองที่ไม่มีคนในครอบครัวให้พักพิง
"ริยาโตขึ้นเยอะเลยนะ ล่าสุดที่พี่เจอ ริยายังใส่ชุดนักเรียนอยู่เลย"
เสียงเอ่ยทักของเขาทำให้เธอหลุดจากความคิดของตัวเอง
เรนพูดพร้อมกับไล่สายตามองริยาในชุดนักศึกษาทรงโอเวอร์ไซซ์ที่เธอน่าจะใส่เพื่อพลางหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวกับกระโปรงทรงเอสั้นที่โชว์เรียวขาสวยของเธอ ริยาเข้าใจสายตาของเรนทันที สายตาที่ชอบทำให้เธอรู้สึกร้อนรุ่มปั่นป่วนของเขา สายตาที่บ่งบอกว่าเขาต้องการอะไร ร่างบางขยับไปใกล้และกอดแขนคนตัวโตในทันที
"ตอนนี้ริยาอยู่ปีสองแล้วนะคะ พี่เรนจะทำเหมือนริยาเป็นเด็กแบบเมื่อก่อนไม่ได้แล้วนะ"
"พี่ชักอยากเห็นริยาเวอร์ชันไม่เด็กซะแล้วสิ" เรนหัวเราะและลูบหัวคนตัวเล็กอย่างเอ็นดู
"เดี๋ยวพี่เรนก็จะได้เห็นเองค่ะ" เธอยิ้มอย่างมีเลศนัย
"แต่พี่อยากเห็นวันนี้นี่นา" เรนดึงมือเล็กที่เกาะแขนเขาออกก่อนจะเดินไปนั่งไขว่ห้างพิงพนักโซฟาอีกตัวที่อยู่ตรงข้ามกับเธอ
ริยามองตามเขาอย่างงงๆ เขาโน้มตัวมาหยิบแก้วไวน์ของตัวเองขึ้นดื่ม เธอมองริมฝีปากสีแดงสดของเขาที่จรดอยู่ที่แก้วไวน์ มันช่างเซ็กซี่ เย้ายวน ชวนให้เธอคิดไปไกลถึงสิ่งที่เธอห่างหายไปนาน เธออยากรู้ว่าริมฝีปากนั้นจะเอ่ยถ้อยคำแบบไหนออกมาหลังจากที่เขานิ่งเงียบมองเธอ
"ริยาช่วยตัวเองให้พี่ดูหน่อยสิ"
"ค่ะ คะ? " เธอชะงักเมื่อได้ยินประโยคที่ไม่คาดคิดออกมาจากปากเขา
'ช่วยตัวเองให้พี่ดูหน่อยสิ' ถ้าพี่เรนขอมีเซ็กส์กับเธอ เธอจะไม่ตกใจและลำบากใจขนาดนี้เลย เพราะเธอเองก็คิดถึงสัมผัสที่เขาเคยมอบให้เธอเหมือนกัน แต่แบบนี้มันเกินคาดไปเยอะเลย มันน่าอายออก แค่ช่วยตัวเองในห้องนอนมืดๆ คนเดียวเธอยังไม่กล้าทำเลย
"ริยาทำไม่เป็นค่ะ" เธอบอกความจริงแก่เขา
แต่มันกลับเข้าทางคนตัวโต เพราะไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะเอาให้ได้ในสิ่งที่ตนต้องการ
"อืมม งั้นเดี๋ยวพี่จะสอนริยาเองนะครับ"
เรนพูดกับริยาแต่สายตาของเขากลับโฟกัสอยู่ที่ขาเรียวสวยของเธอที่ตอนนี้หนีบเข้าหากันแน่น
"ริยาก็เคยดูคลิปโป๊ แค่ทำตามนางเอกหนังโป๊เอง" เขาพูดต่อ
"พะพี่เรน ริยาไม่กล้าทำหรอกค่ะ"
"ถ้าอย่างนั้นริยาแค่ทำตามที่พี่บอกก็พอ โอเคนะ"
"ก็ได้ค่ะ"
ริยารับปากอย่างจำใจ แม้รู้สึกกระดากอายที่จะทำ แต่ความรู้สึกลึกๆ กลับตื่นเต้นกับประสบการณ์แปลกใหม่ที่เธอไม่เคยคิดเคยฝันว่ามันจะเกิดขึ้น
- Writer
