เวลาล่วงเลยมาจนถึงเวลาประชุมของอาเธอร์ ชายหนุ่มจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนที่จะเดินออกไป โดยที่เธอต้องเข้าประชุมครั้งนี้ด้วย หน้าที่ของเธอถูกสอนมาอย่างดีโดยเลขาฯ มากความสามารถอย่างพลอยฟ้า เธอจึงไม่กังวลมากนักเรื่องการทำงาน
“คุณอาเธอร์สวัสดีครับ” ประโยคเอ่ยทักทายที่ดังมาจากด้านหลังเรียกให้เขาหยุดเป็นเหตุให้เธอต้องหยุดเดินตามไปด้วย ไอรดาเหลือบมองหน้าเขาแวบหนึ่งสังเกตเห็นแววตาที่เปลี่ยนไป นัยน์ตาสีดำขลับนั่นเปิดกว้างขึ้นราวกับราชสีห์เมื่อมองศัตรู
“มาทำไม?” เขาถามผู้มาใหม่เสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยรังสีแห่งความน่ากลัว
“ไม่อยากจะเชื่อนะครับ ว่าเจ้าของบริษัทจะพูดกับแขกแบบนี้”
“กูถามว่ามึงมาทำไม?”
ไอรดาลอบกลืนน้ำลายลงคอทันทีเมื่อได้ยินสรรพนามที่เขาใช้กับผู้ชายคนนั้น เธอพยายามจับต้นชนปลายหากแต่ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ทำให้เธอทราบได้
“ผมก็แค่อยากจะได้เครื่องเพชรดีไซน์แปลกใหม่จากบริษัทขะ...”
“กูไม่ขาย
