ตอนที่ 4 ของโปรดคุณอาเธอร์
1302 Words
หลังจากให้ร่างกายพักผ่อนได้ไม่นานหญิงสาวก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความเคยชินของร่างกาย ไม่ต้องดูนาฬิกา
ก็รู้ว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว ดวงตากลมขยับเปลือกตาถี่ ๆ เพื่อปรับม่านตาให้เข้ากับแสง ความเจ็บแสบจากช่องทางรักเล่นงานทันทีที่ร่างกายปรับตัวได้ ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเจ็บปวด เธอยังคงนอนนิ่งท่าเดิมเพราะไม่อาจขยับตัวได้ แค่เพียงแผ่วเบาก็สะท้านไปทั่วร่างกาย
แต่สุดท้ายเธอก็ต้องอดทนลุกขึ้นอาบน้ำชำระร่างกายที่ถูกหมักหมมไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ไอรดาใช้เวลาค่อนข้างนานกว่าปกติมากในการอาบน้ำแต่งตัว กว่าจะเสร็จก็กินเวลาไปชั่วโมงกว่า ตอนนี้เธออยู่ในชุดลำลองสบาย ๆ เข้ากับวันธรรมดา กางเกงขายาวสามส่วนสีครีมแมตช์กับเสื้อยืดพอดีตัวสีขาว ผมยาวถูกปล่อยตามธรรมชาติแต่ทำให้เธอดูดี แป้งเด็กถูกใช้เป็นตัวเลือกในการเสริมความมั่นใจให้ใบหน้า และสุดท้ายลิปมันธรรมดาป้องกันปากแห้งจนดูเสียบุคลิก
อาการที่ไม่สู้ดีนักทำให้เธอไม่สดใสเท่าที่ควร แต่ก็ต้องจำใจลงมาช่วยงานคนอื่นเพราะกลัวถูกตำหนิเอาได้ แค่เพียงก้าวเดินก็ทรมานทั่วร่างกายราวกับว่ามันจะระเบิดออก หญิงสาวสูด
ลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เพื่อเรียกกำลังใจก่อนจะเดินออกมาจากห้อง
อากาศในช่วงเช้านั้นบริสุทธิ์ชวนให้หลงใหล นาฬิกาบอกเวลาใกล้รุ่งเช้าแล้วหากเป็นในตอนก่อนป่านนี้เธอคงปั่นจักรยานแจกหนังสือพิมพ์ตามบ้าน
“คุณไอตื่นเช้าจังเลยค่ะ” เสียงทักทายของป้าแม่บ้านเอ่ยขึ้น
“อรุณสวัสดิ์ค่ะป้าแจ่ม”
“เมื่อวานคงเหนื่อยมากนะคะ ทำไมไม่นอนพักก่อน”
หากไม่นับรวมคุณท่านกับคุณหญิงและสามีตีทะเบียน
ของเธอ ก็มีแค่ป้าแจ่มนี่แหละที่เธอรู้จักในบ้านหลังนี้ เพราะวันแต่งงานที่ผ่านไปเมื่อวาน ป้าแจ่มก็เป็นคนคอยอำนวยความสะดวกให้เธอจนผ่านไปได้ด้วยดี
“ไอคงชินแล้วละค่ะ มีอะไรให้ไอช่วยไหมคะ?”
“ไม่มีหรอกค่ะ ป้าเตรียมทุกอย่างไว้หมดแล้วเหลือก็แต่ลงหม้อ”
“อันนี้สำหรับใส่บาตรเหรอคะ?” นิ้วเรียวชี้ไปที่ตักและโถข้าว
“ใช่ค่ะ อีกสักพักพระก็คงจะมาถึงแล้ว ปกติก็ประมาณเจ็ดโมงนั่นแหละค่ะ”
“ไอขอไปใส่บาตรด้วยคนนะคะ”
“ได้สิคะ คุณไอจะขึ้นไปพักผ่อนก่อนก็ได้นะคะ ไว้ป้าไปเรียก”
“ไอไม่ง่วงแล้วค่ะ แล้วปกติเวลานี้ป้าแจ่มทำอะไรเหรอคะ?”
“ป้าก็นั่งเตรียมอะไรไปเรื่อยเปื่อย วันนี้ป้ากะจะทำข้าวเหนียวสังขยา คุณไอทานเป็นไหมคะ?”
“ไอทำเป็นนะคะ ไอเคยทำงานที่ร้านขนมไทยแต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว”
“จริงเหรอคะ งั้นก็แปลว่าต้องมีสูตรลับใช่ไหมคะ?”
“มีค่ะ” ไอรดายิ้มหวานจนตาหยีส่งไปให้หญิงสูงวัย
“ของโปรดคุณอาเธอร์เขาเลยละค่ะ ตั้งแต่เล็ก ๆ เขาก็ชอบของหวานมาตลอดเลย”
“มีอย่างอื่นอีกไหมคะที่คุณอาเธอร์ชอบ?” เป็นการดีที่เธอรู้เรื่องเขาไว้ เพราะอีกแค่ไม่ถึงสองสัปดาห์ เธอก็ต้องย้ายออกไปอยู่บ้านสำหรับเขาและเธอที่คุณแม่ของเขาเตรียมไว้ให้
“ถ้าเป็นตอนเช้าคุณหนูเขาก็จะชอบทานพวกข้าวต้มค่ะ ที่ชอบที่สุดก็เป็นข้าวต้มหมูสับ ส่วนพวกอาหารคาวของโปรดก็จะเป็นแกงเขียวหวานไก่กับไข่ตุ๋น ของหวานชอบที่สุดก็ข้าวเหนียวสังขยา รองลงมาก็จะเป็นขนมถ้วยค่ะ แต่จริง ๆ คุณหนูเขาชอบทานขนมไทยมากเลยนะคะ กินได้หมดเลย”
“ป้าแจ่มช่วยเล่าเกี่ยวกับคุณอาเธอร์ให้ไอฟังสักหน่อยได้ไหมคะ อีกไม่นานไอกับคุณอาเธอร์ก็ต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านหลังใหม่ กลัวทำอะไรไม่ถูกใจน่ะค่ะ”
“จริงด้วยสิ... ได้เลยค่ะ คุณหนูแพ้พริกไทยนะคะและก็ไม่ชอบทานต้นหอม”
เรื่องราวมากมายของเขาถูกถ่ายทอดให้เธอฟังยาวเหยียดอย่างไม่รู้จบจนเวลาล่วงเลยก่อนพระมา ป้าแจ่มก็จัดการนำวัตถุดิบที่เตรียมไว้ลงหม้อก่อนจะออกไปใส่บาตร เธอพยายามจำให้ได้มากที่สุดเพื่อจะได้รับใช้เขาได้ถูกใจ ไอรดารับหน้าที่เป็นลูกมือป้าแจ่มอย่างดีจนกระทั่งถึงเวลาตั้งโต๊ะและยกเสิร์ฟ ก่อนที่เธอจะไปนั่งประจำตำแหน่งที่ถูกเตรียมไว้
“ตื่นแต่เช้าเชียวนะหนูไอ” คุณหญิงแพทริเซียเอ่ยทักทาย
“ไอคงชินค่ะคุณทะ... เอ่อ...คุณแม่”
“อืม...ดีแล้ว อีกไม่นานก็ต้องย้ายไปอยู่กันสองคน จะได้ตื่นมาทำอาหารเช้าให้อาเธอร์”
“ค่ะ”
เมื่อสิ้นสุดบทสนทนาระหว่างเธอและผู้เป็นแม่สามี ไอรดาก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตากิน เพราะไม่กล้ามองหน้าเขา ได้แค่เห็นเพียงเสี้ยว ความทรงจำในเมื่อคืนก็ไหลย้อนเข้ามาในหัวจนเธอเขินไปหมด
“แม่ว่าจะให้หนูไอไปช่วยงานที่บริษัทนะอาเธอร์”
“.....”
“ตำแหน่งอะไรครับ?” เขาถามเสียงเรียบ พลางตักข้าวต้มเข้าปาก
“เลขาฯ ส่วนตัวไง”
“จะดีเหรอคุณหญิง? หนูไอจะเหนื่อยเอานะ ไหนจะต้องดูแลอาเธอร์อีก” ประมุขของบ้านเอ่ยขัดขึ้น
“ดีสิคะ จะได้ไปดูแลอาเธอร์ที่ทำงานด้วย พวกตัวเล็กตัวน้อยฝุ่นผงจะได้รู้ว่าควรทำตัวยังไง”
“ตำแหน่งที่ว่างก็แม่บ้านครับ ถ้าทำได้ก็ทำไป” เขาพูดราวกับว่าไม่ได้สนใจเธอเท่าไร
“จะบ้าหรือไง ลูกสะใภ้ตระกูลแมค จะให้ไปรับใช้พนักงานเนี่ยนะ”
“ผมก็เพิ่งจะทราบนะครับ ว่าลูกสะใภ้ของตระกูลแมคต้องเป็นเจ้านายคนอย่างเดียว ทีเมื่อก่อนยังรับงานไม่เลือก”
“อาเธอร์!”
“อะ ๆ พอ ๆ หนูไอทำอะไรได้บ้างล่ะ?”
“เอ่อ...ไอทำอะไรก็ได้ค่ะ หากสอนงานไอก็ยินดีทำหมด”
“ถ้าอย่างนั้นไปช่วยทำโมเดลก็แล้วกันนะ ไว้พร้อมเมื่อไหร่ก็ไปเริ่มงาน”
“ดีค่ะคุณ ให้ย้ายไปบ้านใหม่ก่อนก็แล้วกันนะหนูไอ ไว้ค่อยว่ากันอีกทีเรื่องทำงาน”
“ค่ะ”
“คุณพ่อเข้าบริษัทหรือเปล่าครับ?”
“ไม่หรอก วันนี้จะพาแม่เขาไปจัดการธุระต่าง ๆ ให้เสร็จ”
“อ่าครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวนะครับ ไม่ต้องรอทานข้าวเย็นเพราะผมไม่กลับ” เขาสั่งทุกอย่างเสร็จสรรพก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมจะไปทำงาน
“อ่า...พ่อกับแม่ก็ว่าจะไปดินเนอร์เหมือนกัน ยังไงก็ฝากที่บริษัทด้วยนะอาเธอร์”
“ครับคุณพ่อ คุณพ่อคุณแม่ผมไปนะครับ สวัสดีครับ”
ชายหนุ่มร่ำลาบิดาและมารดาเสร็จก็เดินออกไปทันที โดยไม่ได้สนใจเธอแม้แต่น้อย จริง ๆ เขาก็ไม่ได้สนใจเธอตั้งแต่เดินลงมาแล้วล่ะ ก็คงจะมีแต่เธอที่สนใจเขาและแอบชื่นชมอยู่คนเดียว วันนี้เขาเท่มาก เธอรู้สึกเหมือนว่าเขาจะเหมาะกับการแต่งตัวแบบนี้ที่สุด แต่จริง ๆ แล้วเขาใส่ชุดไหนก็ดูดี
“หนูไอ หากย้ายไปบ้านใหม่เธอจะต้องเดินไปส่งอาเธอร์ที่รถทุกเช้า เข้าใจนะ”
“ค่ะคุณหญิง”
“อืมดีมาก ทานข้าวเถอะ”
“ค่ะ”
- Writer
