Hızlıca yerimden doğruldum, eve girip direkt odama çıktım. Eşyalarımı toplamaya başladım. Gözlerimden akan yaştan dolayı önümü göremiyordum. Kollarıma gözyaşlarımı sildim. Çoğu kıyafet benim değildi, sadece bana özel olanları alıp çıkacaktım.
"Onunla mı gideceksin?" çantanın fermuarını kapattım. Karşısına geçip bağırıp çağırmak istiyordum ama nafileydi. Boşuna konuşmuş olurdum. Bana inanmayan biri için çaba sarf etmek istemiyordum. Fakat bir yanımda Akif'i deli gibi istiyordu. Akif benim sığınağımdı. "Silya, sana gitme diyemem. Ama benimle kal. Seni gerçekten çok seviyorum." gözümden akan son yaşı sildim. Çantayı bir kenara bıraktım.
"Sen var ya sen tam bir aptalsın. Ben bir eşya değilim. Benim de duygularım var, ben de bu hayatım yaşıyorum." Akif bana yaklaşmak için adım attığında ger
