Her şey hazırdı, inanması zordu ama yarın düğünüm vardı. Hâlâ bir rüyanın içinde gibi hissediyordum. Akif benim sahte de olsa kocam olacaktı. Sanki bir anda sihirli bir dünyanın içine düşmüş gibi hissediyordum. Herkes etrafımda pervane oluyordu, eskisi gibi evde kalmış kız kurusu değildim. Akif Bey'in nişanlısı olarak konuşuluyordum.
Telefonuma gelen mesajla yataktan doğruldum. Sadun bey mesaj atmıştı, hemde gecenin 1'inde.
Sadun Bey: Evin önünde seni bekliyorum konuşmamız gerekiyor.
Yataktan kalkıp terliklerimi giyindim, evdeki herkes yarın düğün var diye erkenden uyumuştu. Odadan çıkıp salonun camından aşağıya baktım, gerçekten de arabası evin önündeydi. Üzerimi bir hırka giyinip evden çıktım. Bu saatte bana ne diyecekti merak ediyorum. Hemde önemli olan neydi? Bu zamana kadar beni
