Akif, Sadun gittikten sonra olanları hiç konuşmadı. Sessiz kalması biraz da olsa beni ürkütüyordu. Her şey normalmiş gibi davranmaya çalışsam da öyle değildi. Akif'in tavırlarından bu gayet iyi anlaşılıyordu.
Dünü aklımdan silip atmak istiyordum. Kötü düşünceler iyi değildi. Bedenime ve ruhuma zarar vermekten başka bir işe yaramıyordu. Akif şoförü yine istemedi. Beraber işe gidiyorduk. Ona sormak istediğim birçok soru vardı. Ama soruları sormaya da hakkım olduğunu düşünmüyordum. Sonuçta bu evlilik sahteydi.
"Bir daha Sadun'la görüşmeni istemiyorum, Silya." güldüm. Söylediği cümle çok saçmaydı. Şunu istemiyorum bunu istemiyorum diyemezdi. Bu hayat benim hayatımdı. Kiminle konuşup kiminle görüştüğüme karışamazdı.
"Sizinle gerçekten evli değiliz ki olsak bile bu benim hayatıma karışıyor
