Black Eagle I: Always and Forever Hans Monteblanco

Hans VI: Moments Together II

“Anong iniisip mo?” Untag ni Hans sa kanya. 

“Mmm-mmm.” Sinabayan niya ng pag-iling iyun. Hinawakan ang buhok nito na bahagyang humaba na. Hindi iyun pwede sa tulad nitong sundalo pero ni-request niyang magpahaba ito kahit man lang sa gagawing prenup na kukunan few weeks from now, nang minsang makita ang isang lumang larawan nito. Sa haba ay kusang kumulot ang dulo. Pinaglaruan ng daliri ang ilang hiblang tumaning sa makinis at morenong noo nito. “Why are you so handsome?” Hindi niya napigilang bulalas. 

Nagkibit-balikat si Hans na sinabayan ng ngisi. “Wait till you see my brother.”

“I thought he is your half-brother?” She asked wonderingly. Nagulat siya nang malamang may kapatid pa ito bukod kay Hannah na nagkataong half-brother lang nito sa ina. Taga-Masbate ang lalaki at may sariling rancho. Ang last na balita ni Hans ay nasa Colorado ito upang ayusin ang relasyon nito with his wife. At uuwi lang sa nalalapit nilang kasal ngbkatipan. Hindi pa niya nakikita ultimo picture nito pero sa tuwing pinupuri niya ang good looks ng kasintahan ay sinasabi nito na hintayin niyang ma-meet ang lalaki. She is excited to meet him, not because he was equally handsome as Hans pero gusto niyang kilalanin ang pamilya ng mapapangasawa. Yung sarili mismo nitong kadugo.  

“Regardless kung ano ko man siya ay kapatid ko parin si Paris. We don’t see each other more often pero mula nang makilala ko siya eight years ago ay hindi na kami nawalan ng kumunikasyon. If I met him earlier ay baka hindi ako nagsundalo dahil wala akong dahilan para sundin si mama.”

“What an unusual name for a guy.” Hindi niya napigilng komento. “Pero sa paningin ko ay ikaw ang pinaka-gwapong lalaki sa balat ng lupa at nakakadagdag sa appeal mk ang pagiging sundalo.”

Lalong lumuwang ang ngiti sa labi ni Hans dahil sa narinig. Walang kahirap-hirap na pinagpalit ang pwesto nila. “Baka mabigatan ka sakin.”

“Hindi ko naman nararamdaman. I like hugging your naked body. Feeling ko ay akin ka lang.” Idinikit pa niya ang sarili rito. Pinaglandas ang daliri sa moreno nitong balat. Mula sa mukha, outlining his great features, hanggang sa leeg, pababa sa malalapad nitong dibdib. Maya-maya’y ibinalik sa mukha nito ang mga daliri upang ihilig ang sariling kahubaran rito. She just love the feeling of her breast touching his chest. At sa kabila ng katatapos lang na pagniniig ay para na naman siyang nag-iinit. Pasimple niyang ikiniskis ang katawan niya rito. Oh! Sigaw ng utak niya at nag-uumpisa siyang taasan ng balahibo. He was so warm, and she is starting to get moist and wet again. 

“Gusto kong matawa sa mga salitang lumalabas sa labi mo sweetheart. Bakit ba pakiramdam ko ay napaka-possessive mo sa akin.”

Napaigtad si Angela nang maramdam ang paghimas nito sa bandang balakang niya pababa sa bandang pwetan. “Because you are only mine. Humanda sa akin ang babaeng manunubok na kunin ka sa akin.” Hinalikan niya ang baba nito. “Hans… Pwede mo ba akong samahan mamaya?”

“Where?” Takang tanong nito. 

“Kukunan ako ng sukat para sa wedding gown ko.” Please say yes! Sa loob-loob niya. 

“Kailangan ba ang presensya ko dun? Baka ipatawag kami ni general.”

Sumimangot siya. “Ang hirap mo namang lambingin. Do I have to ask many times.” 

“Anong oras ba?” 

Bumalik ang sigla sa mukha niya. “I can re-schedule anytime. Basta samahan mo lang ako. Feeling ko ay ako nalang lagi ang nag-eeffort para magkaroon tayo ng moments together.”

“Malapit na tayong ikasal. Baka magsawa ka sa presensya ko kapag dumating ang araw na yun.”

“Bakit ganun kaba sa akin?” Balik-tanong niya rito na lalong sumimangot. Hindi mapigilang magdamdam sa tinatakbo ng usapan nila. 

“Maybe. Maybe not.” Kibit-balikat na sagot nito. 

Pinanlakihan siya ng mga mata. “That is too mean to say! Bakit ba wala kang lambing sa balat mo. Nakakainis ka eh.” Tuluyan siyang tumayo at tinungo ang pinto ng banyo. Naramdam niya ang paglundag ni Hans sa kama kaya dali-dali niyang isinira ang pinto sa pagkaburaot dito. 

“Buksan mo ang pinto.” Hindi siya sumagot. “Angela!” May kalakip na warning tone ang tinig nito.

“Ayoko!” Sigaw niya. Pagkatapos ay sunod-sunod na kalabog ang narinig niya.

“You think hindi ko kayang buksan to?” Sigaw ulit ni Hans at kulang nalang ay bumagsak ang buong pintuan dahil sa lakas ng pangangalampag nito. 

Inis na binuksan iyun. Pilit inalis sa isip ang kahubaran nilang dalawa. “My god Hans…” hindi niya natapos ang sasabihin dahil agad siya nitong pinasok at sinugod ng yakap. Sandali siyang na-caught off-guard. Oh! come on Angela! Subukan mo kayang magmatigas rin paminsan-minsan. Pero sinasabi palang niya yun sa sariling isip ag agad tumutol ang puso niya. No! Hindi niya kaya. “...porket alam mong hindi kita matiis ay tini-take for granted mo nalang ako palagi.” 

Tumaas ang dalawang kamay nito sa magkabilang-pisngi. At parang batang sinuyo siya nito. “Okay na, okay na nga.” 

Pero hindi pinansin ni Angela ang sinabi nito at nagpatuloy sa pagsi-semyento. “Kailangan ko pang magalit bago mo ako suyuin. Alam mo, kapag dumating ang araw na mapapagod ako sayo ewan ko lang.” Tinapunan niya ito ng katakot-takot na pag-irap bago tumalikod rito.

“Will you?” Niyakap siya ni Hans mula sa likuran at hindi sinasadyang magtama ang mga mata nila sa salamat. Both naked while lovingly gazing at each other. Sinubukan ni Angela na takpan ang sarili, partikular sa nakahantad niyang tayong-tayong dibdib pero pinigilan siya ni Hans. Tinitigan nito ang kahubaran niya sa harap ng salamin. She was so fair, walang bahid ng kahit ano. At gustong magbunyi ng kalooban ni Hans, na sa kabilla ng lifestyle na kinalakihan ng katipan ay nanitiling siya lang ang nakahawak rito. She was not sexy, hindi rin payat. Pero sapat ang makita ang mala-anghel nitong mukha na ksalukuyang nakatabing ang ilang hibla ng mahabang buhok para muling mabuhay ang pang-ibabang bahagi ng katawan. He wanted to make love to her hanggang sa maubusan sila pareho ng lakas. 

“I might Hans. Kung patuloy mo akong iti-take for granted. Kapag napagod na ang puso ko sa pag-intindi sa sitwasyon mo.” Seryosong sagot ni Angela na pilit iniignora ang nararamdaman niyang pagtusok ng ibabang bahagi ng katawan ni Hans sa kanya. 

“Don’t Angela!” Sumeryoso ito. “Yan ang huwag mong gagawin. Hindi kita papayagan.” May kalakip na warning tone ang tinig nito. Itinaas ang dalawang palad at hinawakan ang magkabila niyang dibdib, giving them a gentle massage. 

Hindi nakaligtas sa mapanuring mata ni Angela ang pagpait ng gwapong mukha nito. Pilit iniignora ang kiliting nararamdamn sa ginagawa ni Hans. “Oh!” Kumislap ang mga mata niya nang maramdaman ang banayad na paghipo ng thump finger nito sa tuktok ng dibdib niya. Oh no! You have to talk first, she reminded herself. Pilit niyang pinanatiling matino ang isip. Feeling niya ay gumapang ang kuryente sa buong katawan niya sa ginawa nito.  Her heart slowly swayed. She took a long deep breath. Bakit ba hindi niya kayang tiisin ito kapag ganuon na ang nagiging reaksyon ng mukha ni Hans. “I am not asking you to change for me Hans. P-Pero huwag mo naman hayaang ako nalang palagi ang nanunuyo sayo.”

Pinihit siya paharap ni Hans. “Manuyo? Lagi kitang sinusuyo Angela. Minsan ay hindi ko lang talaga alam ang gusto mo.”

Umilap ang mata niya at nag-iwas ng mukha. Hinawak ang magkaparehong kamay sa lababo upang pang-suporta. Hindi alam ang gusto? Is she asking for a lot of things. “Kung magsalita ka parang sinasabi mong mahirap akong mahalin.” May hinampo sa tinig na turan niya. 

Hans groaned but kept his calmness. “Wala akong sinabing ganyan. Ikaw lang naman ang nag-iisip ng ganyan.” Patuloy na panunuyo nito sa kanya. “Look at me Angela.”

She did. He became formal so suddenly. 

“Mahal na mahal kita. Mahirap o madali ka mang mahalin ay nasa akin na yun. Pinipili at ginugusto kong mahalin ka. Naiintindihan mo?” 

“Then bakit hindi mo ako mapagbigyan? Oras mo lang naman ang hinihingi ko. Besides, you owed me a lot of things.”

“Like what?” Takang tanong nito.

“Like courting me for example, dates, flowers and all.” Sa wakas ay naisaloob niya ang mga bagay na gusto niyang gawin ni Hans para sa kanya. Lagi niyang nakakaringgan si Gail ng tungkol sa mga surprises ng kuya Aaron niya rito. And she wanted to experience all of it. Kung sana ay hindi jologs si Hans. 

“You are comaparing our relationship to others.” Turan nito. 

Hindi siya nag-abalamg mag-deny. “Mali ba? I never dated anyone for real. Ikaw lang ang nakapasok ng ganito kalalim sa buhay at sa puso ko. In a short expand of time ay nabigay ko na lahat-lahat sayo. Pero ultimo pag-aayos lang ng kasal natin ay parang ang reluctant mo pa. Tapus makakaringgan pa kita na pagsasawaan mo ako!” Inilagay niya ang parehong kamay sa tapat ng sariling dibdib. Tinitigan niya ito at hinintay ang magiging sagot. 

Maya-maya’y napakamot nalang ito sa ulo at napangisi. “I don’t know anything about courtship.” He admitted defeatedly. “At ang hindi ko sinabing pagsasawaan kita. Logic, Angela. Kapag naging mag-asawa na tayo ay magiging normal nalang ang presensya  atin sa isat-isa dahil gabi-gabi tayong magkasama. We will be at ease with each other. Pero hindi ko sinabing pagsasawaan kita.” Depensa ni Hans na hindi alam kung saan huhugot ng pasensya sa maagang argumento nilang magkasintahan. 

“Hindi daw alam pero niligawan si France. Hmp! Ewan ko sayo.” Tinangka niya itong itulak pero nahawakan siya ni Hans sa kamay at hinila siya palapit rito. 

“Ibang bagay naman yun.”

“Ibang bagay! Pareho din yun. Kaya mong mag-effort sa iba pero hindi sa akin. Paano? Kasi alam mong mahal kita at hindi ko kayang malayo sayo. Y-You are so unfair Hans.” Nangilid ang luha sa mga mata niya. 

Mahigpit siya nitong niyakap. “Sorry na okay.”

“Puro ka sorry pero hindi ka naman nagbabago. Y-You don’t even listen to me. Ako nalang lagi ang magsasakripisyo.” Napahikbi siya ng tuluyan dahil sa masakit na katotohanang nanulas sa sariling mga labi. Yun naman ang totoo. Kapag nagagalit siya, isang suyo lang, konting sundot lang sa kanya ni Hans ay bumibigay na siya. 

Samantala, nag-panic si Hans sa biglaang pagiging emosyonal ng kasintahan.“Hindi totoo yan ano kaba.” Nagsimulang maaburido nang lumakas ang pag-iyak ni Angela na may kasama pang luha. Naramdaman iyun dahil nakasubsob ang mukha nito sa hubad na dibdib. “Oh my god you are really crying.” Hindi makapaniwalang bulalas na biglang nanikip ang dibdib sa nakikitang anyo ng katipan. “Anong gusto mong gawin ko?” Obvious ang biglng paghihirap sa tinig ng binata. 

Si Angela ay hindi sumagot. Hinayaan ilabas ang lahat ng hinanakit na naipon sa dibdib. Naramdaman niya ang marahang pag-alo ni Hans sa kanya. Mariin niyang siyang napapikit at nagpatuloy sa pagtangis. “M-M mahal kita kaysa… kaysa sa mahal mo ako k-kaya ganito.” Biglang pag-amin niya. 

“Alam mong hindi totoo yan!” Hindi napigilan ng lalaki ang pagtaas ng tono sa sinabi. “Hindi mo alam ang nararamdam ng puso ko. Hanggang ngayon ay hindi lang ako makapaniwala na gusto mo akong pakasalan kahit ordinaryong sundalo lang ako.” 

“Then bakit ganito? Parang ang hirap-hirap mo laging abutin. I still have to beg whenever I want to ask you something.”

Biglang kinain ng kunsensya nito si Hans dahil sa narinig. Wala itong idea na ganuon na kalalim ang hinampo nito sa kanya. “Oh Angela I’m so sorry. Hindi ko sinasadya. I swear hindi ko intensyong maramdaman mo ang bagay na yan. Ikaw ang first priority ko okay. Kaya ako sasama sa Pangasinan dahil gusto kong siguraduhing mahahanap ko si Panlilio para ibalik sa kulungan. Natatakot akong balikan ka niya. Alam niyang ikaw ang kahinaan ko. At masasaktan ako kapag may mangyaring masama sayo. Ikaw lang ang mahalaga sa akin, alam mo yaan diba,” anito sa mababang tinig. Mapait na napalunok dahil sa paghihirap na nakikita sa mukha ng dalaga.

“How sure you were na siya yun.”

Si Hans ay mariing naipinid ang mga labi. Sa isio ay hindi kailangan sabihin kay Angela ang detalye. Na nahuli mismo ang kinasbawat ng kasamahan ni Panlilio para makatakas sa kulungan ang lalaki. 

“You can’t tell me. I know.” Masama parin ang loob ni bulalas ni Angela. Kung hindi niya lang iniisip na nakahubad siya ay kanina pa siya nag-walk out. Just like she usually do kapag nag-uumpisa na siyang mainis. 

“Hindi naman sa ganun Angela. Hindi ko lang gustong idamay kapa sa mga gulong dala ng trabaho ko. Kung kaya lang kitang itago para maprotektahan ka palagi ay gagawin ko. Kaya huminto kana sa ginagawa mong pag-iyak.” Lihim na napaungol ang binata. Itinaas ang mukha ng kasintahan. At parang sinaksak sa dibdib ang lalaki nang makitang nahilam sa luha ang mga mata ni Angela. “Tumahan kana. Sasaglit lang ako sa Camp Aguinaldo. Tumawag ka sa hotel at magsabing hindi ka papasok ngayon. We will spend the whole day together.”

Dahil sa sinabi nito ay unti-unti siyang tumahan. Minsan ay gusto niyang tuktukan ang sarili niya. Bakit ba sobrang rupok niya pagdating dito. 

“Mamaga ang mga mata mo niyan. And of course everyone will ask you. Ayokong makatanggap ng tawag mula kay Aaron dahil kukundinahin na naman niya ako sa pagpapaiyak sayo nang hindi man lang ako tatanungin kung ano ba ang pinag-awayan natin.” Ayaw sanang ipagpaliban ni Hans ang pagpunta sa taong nahuling nagpatakas kay Panlilio pero kaya naman iyung gawin ni Xander. Hindi lang kaya ng kunsensya na alam niyang sumasama ang loob ni Angela dahil mas inuuna niya ang trabaho. “Pagbalik ko galing ng Pangasinan ay mag-out of town tayong dalawa. At sabihin mo sa akin kung anong klaseng panunuyo o panliligaw ang gusto mong gawin ko.”

Hindi agad nakaimik si Angela. Biglang lumundag ang puso niya sa kasiyahan. That feelings that ni money can buy! Yan ay ang makuha ang atensyon, oras at pagmamahal ng taong mahal na mahal mo.  “Y-You don’t have to do that. Busy ka.” Pagpapakipot niya.

“Kaya kitang bigyan ng oras kahit gaano ako ka-busy. Good thing that you had mentioned all those things. Hindi ko alam na sumasa na pala ng bongga ang loob mo sa akin.” He gently stroked her cheeks.

Napatitig siya rito ng sobrang tagal. An overflowing of emotion rushed within her. She smiled. Hans smiled. Maya-maya ay bumaba ang labi nito at ginawaran nito ng halik ang sulok ng mga mata niya upang tuyuin ang luha.