ฉันจะเลิกรักคุณให้ได้

ตอนที่ 6 ยังฝังใจอยู่กับเรื่องเดิมๆสินะ

" เธอเก่งมากหลิวม่านอี้ " เขายืนขึ้นพร้อมกับปรบมือให้เธอ "เธอคิดว่าจะหนีคนอย่างฉันพ้นหรอ"หานซั่วลุกขึ้นเดินเข้ามาชิดตัวของมิเชล เธอรีบถอยหลังไปสองก้าว การแสดงละครของเธอเอาไว้แสดงให้คนอื่นดูเถอะ หวังให้ฉันสนใจเธอเหรอ.. ฮ่าๆๆๆ" เขาหัวเราะออกมา "คุณหานซั่วคะที่นี่เป็นที่ทำงานกรุณาสุภาพด้วยค่ะ อีกอย่าง ฉันอย่ากับคุณแล้วเรื่องระหว่างเราเป็นแค่อดีตไปแล้วค่ะ และฉันไม่ได้ชื่อม่านอี้อีกแล้วค่ะ"

หานซั่วรู้สึกโมโหมากที่โดนอดีตภรรยาขี้หึงขี้วีนพูดจาตัดเยื่อใย

"ได้ไหนลองดูซิ ว่าเธอจะตัดฉันขาดแล้วจริง" หานซั่วพูดด้วยน้ำเสียงโมโห เขาดึงเธอเข้ามาจูบโดยที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว เขาจูบเธออย่างรุนแรง...

"อยะ...." เขาจูบเธออย่างไม่รีรอ งับปาก ใช้ลิ้นควานหานลิ้นหวานของมิเชล เป็นจูบที่เนิ่นนานหอมหวาน เธอพยายามผลักเขาออก แต่ยิ่งผลักก็ยิ่งกอดรัดเธอแน่น เธอเหมือนลอยไปในอากาศ รู้สึกวาบหวามกับรสจูบที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน จากร้อนแรงกลายเป็นนุ่มนวลอ่อนโยน...

หานซั่วถอนจูบออกจากเธออย่างไม่อยากจะปล่อย " ฉันก็นึกว่าเธอจะเปลี่ยนไป เธอมันก็ไม่ต่างจากหลิวม่านอี้ที่ใช้มารยาล่อลวงฉันก็เท่านั้นเอง "

หลิวม่าอี้น้ำตาคลอแต่จะไม่ยอมให้มันไหลออกมาต่อหน้าเป็นอันขาด..เธอไม่พูดโต้ตอบเขา หานซั่วใจสั่นไม่น้อย กับการจูบเธอในครั้งนี้ เขาต้องการเธอ ...

"ฉันจะบอกให้เธอได้รู้ไว้นะ ฉันยังไม่ได้หย่ากับเธอ ก็เท่ากับเธอยังเป็นภรรยาของฉันอยู่ ..."

"ห๊ะ!!อะไรนะ คุณพูดว่าอะไรนะ"

"ใจเย็นๆ ไม่ต้องดีใจถึงขนาดนั้น ฉันยังเมตตารับเธอไว้เป็นภรรยาอยู่ เธอก็ควรจะขอบคุณฉันนะ" เขาพูดพลางยิ้มอย่างพอใจ.

"ได้ถ้าอย่างนั้นฉันจะหย่ากับคุณให้เร็วที่สุด คุณจะได้แต่งงานกับคนรักของคุณสักที"

"อันนี้ต้องขอโทษด้วยนะที่รัก คุณต้องพิสูจน์อะไรบางอย่างให้ผมก่อน"

เรื่องบ้าอะไรอีกเนี่ย ทำไมต้องยุ่งยากขนาดนี้ด้วย แต่ก่อนขอหย่าฉันทุกวันครั้งนี้เป็นอะไร พอจะหย่าให้ก็จะไม่ยอมหย่า..จะมาพิสูจน์บ้าบออะไรอีก เธอคิด

เสียงโทรศัพท์ของหานซั่วดังขึ้น

"ฮัลโหล ว่าไงนะ ได้เดี๋ยวจะไปเดี๋ยวนี้...ผมมีธุระด่วนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ ผมมาเซ็นต์ให้อีกรอบ "

"แต่นี้มันเป็นเอกสารด่วนนะคะ ช่วยเซ็นให้ก่อนได้มั้ย...ผมบอกว่าพรุ่งนี้ " หน้าของหานซั่วตึงเครียดขึ้น...

ที่หานซั่วต้องรีบไป เพราะทางลั่วเฟยเลขาหนุ่มได้โทรมาบอกว่า คุณหยางซูจิน เป็นลมล้มหัวฟาด

เขาจึงต้องรีบไป...แต่จริงๆแล้ว ซูจินรู้ว่า หานซั่วต้องมาพบกับหลิวม่านอี้อีก เธอจึงทำใจยอมรับไม่ได้ อีกอย่างม่านอี้ทำกับเธอไว้เยอะ เธอจึงคิดมาก

จนเป็นลมล้มหัวฟาด...

หานซั่วเปิดประตูห้องของโรงพยาบาลมาอย่างรีบร้อน เดินเข้ามากุมมือของซูจินอย่างอ่อนโยน เธอเห็นหานซั่วมาเธอจึงยิ้มอ่อนๆ

"ไปพบเธอมาแล้วใช่มั้ยคะ" ซูจินกล่าวขึ้น

"อืม.เรื่องงานน่ะไม่มีอะไรมากหรอกครับคุณพักผ่อนมากๆไม่ต้องกังวลนะเขาจะทำอะไรคุณไม่ได้อีกหรอกนะ มีผมทั้งคนอยู่ "

หานซั่วปลอบประโลมหญิงสาวเพื่อให้เธอสบายใจขึ้น เธอยิ้มอ่อนๆและผล็อยหลับไปเพราะฤทธิ์ยา

วันต่อ.บริษัทอีกครั้ง เพื่อมาเซ็นเอกสาร และถามหาผู้อำนวยการสาว

"วันนี้ผู้อำนวยการไม่อยู่หรือครับ" หานซั่วถามเลขาสาวใหญ่

"อ้อ..ค่ะผู้อำนวยการออกไปตรวจผ้าที่โรงงานค่ะ ผู้อำนวยการฝากให้ดิฉันดูแลคุณหานเองค่ะ..

" อืมมม..โรงงานอยู่ที่ไหนครับ..ผมอยากไปตรวจดูอยู่เหมือนกัน ขอแผนที่ให้ผมด้วยครับคุณหย่ง"

" ได้ค่ะรอสักครู่นะคะ" หย่งอี้หลานตอบผู้เป็นนาย....

"ลั่วเฟย เตรียมรถเราจะไปดูที่โรงงานกัน"

"ครับ"ลั่วเฟยตอบ.

และรถของคุณหานซั่วก็แล่นออกไปที่โรงงาน

จบตอน6

##ปากบอกเกลียดเขาแต่จะตามเขาไปทุกที่ไม่ได้นะคุณหานซั่ว#### แต่งเองก็เริ่มจะหมั่นไส้แล้วนะ###

ฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ