Warning: This chapter contains scenes that some may find disturbing. Reader discretion is advised.
Pagkabukas ni Shey ng pinto ay muli na naman niyang naamoy ang sariwang dugo. Malakas siyang napamura dahil doon.
"What is it?" tanong ni Steven na agad naman siyang hinawakan sa braso.
"Blood," aniya, sa malamig na tinig. "I smelled a lot of blood here."
Binalingan niya ang kwarto na ngayon ay sobrang dilim— halos walang liwanag na tumatagos sa kwarto na alam niyang sinadya ni Anthony. Nang ihakbang niya ang mga paa niya ay may likido siyang naapakan sa sahig. Paglingon niya sa baba ay alam na niya kung ano iyon.
"I need lights, Steven."
Hindi nagsalita ang binata ngunit agad naman nitong sinunod ang utos niya.
"What the?" malakas na mura ni Steven nang makita nito ang nasa paan
