PLEASURE SEEKER (TAGALOG, FILIPINO)

THE DESIRE

"Mukhang may lakad ka, anak. Saan ba ang lakad mo? Kasama pa naman namin si Efren. May dala siyang pancit." anang tatay ng madatnan niya akong bihis na bihis. Araw ng day off ko. Kadalasan, nagbo-bonding kaming magaama. Minsan ay dinadalaw nila ako o ako ang dumadalaw. Kapag sila ang nagpupunta sa akin ay wala silang ibang gagawin doon kundi ang kumain, mag-internet o manood ng movie. Mayroong wifi kasi sa bahay ko kaya nawiwili sila sa internet.

Nagisip ako kung sasabihin ko ang totoo kay tatay. Wala pa kasi siyang alam na nakipagkita ako ulit kay Raymund. Bigla kong naalala kung paano siya nagalit noon. Halos maatake na kaya minabuti kong magsinungaling muna. Wala naman akong balak na itago iyon pero sa ngayon, iyon ang naisip kong magandang gawin para huwag mausyami ang lahat.

Yes. I am so damn willing to have Raymund back. Pagkatapos namin magharap isang linggo ng nakaraan ay pasimple akong nagtanong-tanong sa bar. Kinaibigan ko si Narda—ang isang waitress ni Raymund. Sa kanya ko nalaman na si Trina ay anak ng dating mayor ng Manila. Doon ko naalala na siya ang tinutukoy ni Raymund sa Heartthrob magazine noon na tumulong para makakuha ako ng scholarship. At base sa nalaman ko, magiisang buwan na silang nagde-date. Mukha talagang handang palitan na ako at hindi ako makakapayag.

But still, I am willing to do everything for Raymund. Kung nagde-date pa lang sina Raymund at Trina, ibig lang sabihin ay hindi pa pormal ang dalawa. May pagasa pa ako. Naisip ko rin na ginawa niya ito noon sa akin. Ngayon, panahon na para ako naman ang magpakita ng katibayang hindi ko na siya iiwanan...

"Oho. May aasikasuhin lang ako." simpleng sagot ko at sana, huwag na siyang magusisa. Ayaw kong magpatong-patong pa ang kasinungalingan ko.

"Samahan na kita." boluntaryo ni Efren.

"Siya nga naman. Para may kasama ka. Sige na. Umalis na kayo at kami na lang ang magsasara nitong pinto." taboy ni tatay sa amin.

Napabuntong hininga ako at sumunod na kay Efren. Naisip ko na ring gamitin ang pagkakataong iyon para makausap na siya. Sa ayaw o gusto ni Efren, dito na magtatapos ang pagpaparamdam niya sa akin.

Sa daan ay panay ang kwento ni Efren hanggang sa napaigtad ako nang hawakan niya ang kamay ko. Agad naman niyang inalis iyon dahil napansin niyang hindi ko iyon nagustuhan.

"I'm sorry. Nabigla yata kita." napapahiyang hingi niya ng paumanhin at natawa ng alanganin. "Ellaine, kahit ba kaunti, wala ka talagang feelings sa akin?" nanatyang tanong ni Efren. Naisip kong iyon na rin ang tamang timing para tapatin ko ulit siya.

Napatango ako at apologetic siyang tiningnan. "Pasensya ka na talaga. Sana, pagaralan mo na rin akong kalimutan. Kailangan mo na ring itigil ito. Wala kang mapapala sa akin. Mas magandang ibaling mo na sa iba ang nararamdam mo."

Napatango siya at natahimik. Nasa mga mata ang lungkot. Lihim akong nanalangin na sana ay makahanap siya ng babaeng totoong magmamahal sa kanya. Deserve ni Efren iyon dahil mabuting lalaki siya.

"I'm sorry, Efren," mahina kong saad.

Bahagya siyang natawa pero nasa mga mata pa rin ang lungkot. "Wala kang dapat na ihingi ng sorry. Ako lang itong makulit. Umasa ako kahit hindi mo ako binigyan ng pagasa. Naisip ko kasi noon na kung makikita mong todo ang effort ko, baka magbago ang pagtingin mo. Pero sa mga sinabi at nakikita ko, tingin ko ay hindi na mangyayari iyon." mapait niyang amin.

Pareho kaming napabuntong hininga at natahimik. Ilang sandali, minabuti kong pumara na sa tabi. Ayoko nang patagalin ang agony ni Efren. Alam kong nasasaktan na siya sa presensya ko.

"Puregold?" takang tanong ni Efren. Siguro ay iniisip niya kung ano ang gagawin ko doon samantalang naka-dress ako.

Tumango na lang ako para wala ng usapan. Itinabi na niya ang sasakyan at lumabas na ako. Ilang sandali pa ay umalis na siya at doon naman ako pumara ng taxi. Nagpahatid ako sa bahay ni Raymund. Habang sakay ng taxi ay ang lakas na naman ng kabog ng dibdib ko.

Pagdating sa tapat ng gate ni Raymund, halos hindi na ako makahinga. Gusto kong batukan ang sarili ko dahil sa tulirong nararamdaman. Para akong teenager na nagaabang sa pagdaan ng crush! Kinalma ko ang sarili ko.

Bukas naman ang gate kaya pumasok na ako. Good thing, walang aso. Hindi mahilig sa pets si Raymund. Agad ko ring napansing bukod sa tatlong sasakyang nakaparada sa garahe ni Raymund ay wala na ring nagbago doon. Malinis at tahimik pa rin ang compound ni Raymund.

Kumatok ako sa pinto. Walang sumagot. Inulit ko nang inulit hanggang sa manakit ang kamay ko. Napatingin ako sa orasan. Ten o'clock pa lang ng umaga. Nasisiguro kong hindi pa pumapasok sa bar si Raymund.

Minabuti kong gamitin ang lumang susi na ibinigay ni Raymund noon sa akin. Nagbakasali akong iyon pa rin ang susi niya pero hindi na rin ako umaasa. Limang taon na ang lumipas, imposibleng hindi pa siya nagpapalit ng susi.

Pero nagulat ako ng mag-unlock ang doorknob! Halos hindi ako makahuma. Nanlalaki ang ulo ko sa gulat hanggang sa napangiti ako. Pakiramdam ko, binigyan ako ng chance ni Raymund. Or maybe he was still waiting that one day, I might use that key? Ah, kinikilig ako. Inaawat ko ang sarili ko na makaramdam ng ganoon pero hindi ko mapigilan.

Pumasok na ako at dahan-dahang naglakad. Pigil hiningang iginala ko ang paningin. Maraming nadagdag na gamit si Raymund sa loob ng bahay. Ang mga sofa at ilang furnitures ay napalitan na rin. Mukhang nagpa-interior na siya at maganda naman ang kinalabasan noon.

"Raymund?" tawag ko. Wala pa ring sumagot. Napalunok ako at nilakasan ko na ang loob na pasukin siya sa kuwarto. Nahigit ko ang hininga ko ng makita ko siyang tulog na tulog.

Nanuyo ang lalamunan ko ng makita ko siyang naka-boxer shorts lang. Alam kong wala siyang brief dahil bakat ang galit niyang p*********i. Mukhang... nangangailangan ng himas.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Napalunok ako habang hinahagod ko siya ng tingin. Natutukso akong gisingin si Raymund sa pamamagitan ng halik pero nagalangan ako. Alam kong galit siya. Baka kapag ginawa ko iyon ay hindi niya magustuhan at makasira lang iyon sa plano kong pakikipagayos.

"Hmm..." ungol ni Raymund at nataranta ako. Mukhang magigising na siya! Nalito ako kung ano ang gagawin.

"E-Ellaine..." ungol ni Raymund at wala sa sariling napahawak sa ari. Kumabog ang dibdib ko nang himasin niya iyon. Taas-baba. It seems he was having wet dreams too! What I found out made me feel so damn hot...

"Oh, Ellaine..." he moan and started to masturbate. Namumula na ang mukha niya at tiim na tiim ang bagang habang nakapikit pa rin.

Hindi na ako nakapagpigil. Sumampa na ako sa kama at lumuhod sa pagitan ng mga hita niya. Ang plano kong pagdalaw, nauwi sa init ng katawan. Hindi ko masisisi ang sarili ko. I want Raymund. Matagal ko nang pinapangarap ito. Five long f*****g years! I missed him terribly and I want to end my misery...

Dahan-dahan kong inilabas ang namumula at galit niyang p*********i. I saw his pre-c*m. I got thirsty in an instant...

At tinapos ko na ang uhaw ko. Dinilaan ko iyon. I immediately tasted his familiar sweet-sour flavor and groaned in satisfaction...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"Whoa!" gulat na bulalas ni Raymund nang magisingan niya ako sa pagitan ng mga hita niya. I was busy giving him a head. At kahit alam kong nagising na siya, nagpatuloy pa rin ako sa ginagawa. Ayokong tumigil. Ang tagal kong hinintay at pinangarap iyon, hihinto pa ako? No way!

"E-Ellaine, wait!" awat nito hinawakan ang mukha ko. Our gazes locked and I saw his desire. It was burning but still... he was trying to control it...

"Why?" naguguluhang tanong ko. Hindi ko mapigilang magtanong dahil alam kong gusto rin niya ito. Nararamdaman ko ang init na sumisiklab pareho sa sistema namin.

"Paano ka nakapasok?" malayong tanong niya. Namumula ang mukha sa pagpipigil.

Doon ako napangiti. "I still have your key."

Napabuga siya at napailing. "Ellaine..."

"Raymund, alam kong hinihintay mo pa rin ako. The key is enough proof that you are still waiting for me." anas ko at hinalikan ang palad niya. Nagsimula ulit akong lambingin siya. I started to make him remember that he still wants me. That he still feel something for me...

"Ellaine, stop." pigil hiningang anas ni Raymund. Kulang iyon sa kumbiksyon. Mas lamang ang init na muling bumabangon. And I know right in an instant, if he was still mad at me, he couldn't deny the fact that still wants me...

"Napapanaginipan mo ito. Bakit ayaw mong totohanin ko?" nangaakit na anas ko sabay himas sa p*********i niya. I stroke his p***s softly, expertly up and down. Alam kong gusto ni Raymund iyon. Alam kong isa iyon sa makakapagpabaliw sa kanya.

"Ellaine!" bulalas niya ng magsimula na akong dilaan siya. Napahawak siya sa buhok ko pero hindi naman niya magawang sabunutan ako at hilahin. Maybe because he didn't want to hurt me. Or maybe because he wants that too...

"I miss you, Raymund..." malambing na amin ko saka siya tuluyang sinubo.

Hinang napahiga na si Raymund at nagpatuloy na ako sa pag-blow job sa kanya. Tuluyan na siyang sumuko ng balingan ko naman ang bayag niya. I licked his balls; I gave him the best blow job ever. Raymund continued moaning and groaning in ecstasy until I felt his hand stroke my hair and he started moving his body.

"L-Lalabasan na ako..." hinihingal na babala ni Raymund. He was still waving his hips up and down, trying to meet my lips.

"Come to me, honey..." anas ko ay hinayaan kong bayuhin niya ang labi ko.

"Ooooooohhhhh... fuck... it..." nasasarapang ungol ni Raymund habang nilalabasan sa loob ng labi ko. I close my eyes and swallowed his c*m until he's done reaching his zenith.

Napatingala ako kay Raymund at lihim akong napangiti ng makita kong naligayahan siya sa ginawa ko. But still, I know that it will not end there. Nakapagsimula na akong makapasok sa buhay niya at gagawin ko ang lahat para magtagal doon...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

"Hi! Si Raymund?" nakangiting tanong ko sa waitress ng Raymund's Nest na si Narda. Galing ako sa trabaho at pagod. Doon ako dumiretso dahil gusto kong makita si Raymund. Iyon ang naisip kong paraan para mawala ang pagod ko. Seeing him made me feel so alive.

"Nasa office, Ma'am. Mukhang mainit ang ulo kaya beware," imporma niya at nilapag na ang ice tea na order ko.

Natigilan ako. "Bakit? Ano'ng nangyari?"

Pasimpleng luminga si Narda saka ako hinarap ulit. "Dumating ang parents niya kanina dito. Mukhang hindi maganda ang usapan nila dahil umalis na umiiyak ang mommy niya. Ang daddy niya, mukha ring bad mood. Namumula ang mukha."

Kinabahan ako. Bigla kong naalala ang naging usapan namin ni Raymund sa parking lot. Inamin ko noon sa kanya ang lahat pati ang involvement ng parents niya sa bigla kong pagkawala. Iyon ba ang dahilan kung bakit hindi maganda ang usapan nila Raymund?

Hindi tuloy ako mapakali. Biglang-bigla, gusto kong puntahan si Raymund at kausapin. Gusto kong alamin ang lahat. Gusto ko ring pagaangin ang dibdib niya. Kahit alam ko na hindi pa niya ako ganap na napapatawad, gusto ko pa ring ipakita na kahit galit siya, hindi pa rin ako susuko sa amin.

Noong una ko siyang pinasok sa kuwarto isang linggo ng nakararaan ay nasundan pa iyon. Noong una, sinabihan niya ako na hindi na dapat maulit iyon dahil may kani-kaniya na kaming buhay. Pinalitan na rin niya ang mga locks kaya hindi na ako nakakapasok pero hindi pa rin ako tumigil. Tuwing umaga bago pumasok ay dumadaan ako doon at iniiwanan siya ng breakfast sa pinto. Sa uwian naman, hindi puwedeng hindi ako dadaan ng bar. Iyon na ang konsolasyon ko sa sarili ko mula sa maghapong trabaho. Makita ko lang sa malayo si Raymund at gumagaan na ang pakiramdam ko.

"Sige na. Ako na ang bahala." sagot ko at uminom na ng ice tea. Kinuha ko ang cellphone ko at nagpadala ng message kay Raymund. Alam ko na rin ang number niya. Courtesy of Narda. Sinabi ko sa message na nasa bar ako at umiinom ng ice tea.

"Why are you here?" nagtitimping tanong ni Raymund pagkaupong-pagkaupo sa harap ko. Nagulat ako. Parang kidlat si Raymund. Kaka-send ko pa lang yata ng message, nasa harap ko na agad!

"Still asking me? Of course, I want to see you," sagot ko. Hindi na ako nailang na sabihin iyon dahil iyon naman talaga ang totoo.

Natigilan si Raymund. Napabuntong hininga ako. "I heard your parents came."

Nagtiim ang bagang niya. "Right. We talked about what happened and I am mad, Ellaine. Hindi ito ang tamang oras na pagusapan natin. Mainit ang ulo ko. Baka kung ano pa ang masabi ko sa'yo," nanggigigil na saad ni Raymund saka iniwanan ako ng isang masamang tingin.

Tumayo siya at nagpunta sa opisina. Sinundan ko siya. Napaigtad ako ng sipain niya ang isang upuan. Mukhang mainit talaga ang ulo. Galit talaga sa mundo at hindi ko siya masisisi. We did this to him and I am willing to get even...

"R-Raymund..."

"Tigilan mo na ako! Nagkaliwanagan na kami ng parents ko. Inamin nila na totoo ang sinabi mo but so what? Maibabalik pa ba noon ang lahat?" gigil na asik niya.

Nangilid ang luha ko. Durog na durog ang puso ko sa nakikitang hinanakit ni Raymund. Those five long years broke this man. I broke his heart. Big time.

"I'm so sorry for breaking your heart, Raymund. I mean it." luhaang anas ko. Sising-sisi ako. Kung masakit kay Raymund, masakit din sa akin dahil ayokong nakikita siyang nahihirapan ng todo...

"Pinagsisihan ko na naging duwag ako noon. Gusto kong makabawi. Please, bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon. Ipapakita ko na kaya na kitang ipaglaban ngayon..." luhaang pakiusap ko. Lihim akong umaasa na sana ay pumayag siya. Masisiraan na ako ng ulo kapag umayaw pa siya.

Napatingin siya sa malayo. Hindi pa rin ako tumigil. Umiiyak na humingi pa rin ako ng sorry sa kanya. "Patawarin mo ako, Raymund... sabihin mo lang kung ano ang gusto mo... gagawin ko... lahat, nakahanda akong gawin para mapatawad mo..."

"Sigurado ka ba sa mga binibitawan mong salita?" malamig niyang tanong.

Napasinghap ako at luhaang napatingala. Kumabog ang dibdib ko ng makitang titig na titig si Raymund sa akin. Nasa mga mata niya ang galit pero nandoon din ang lungkot at init.

Bumilis ang t***k ng puso ko. Napalunok ako. "Oo. Sigurado ako. Gusto kong mapatawad mo, Raymund..." anas ko. Pinunasan ko ang mukha ko at tinitigan siya ng diretso.

"Then you have to endure everything I will do to you." malamig at may halong babalang saad ni Raymund.

Kinabahan ako at napalunok. Kasabay noon, bumangon din ang pananabik sa puso ko. Alam kong pahihirapan niya ako pero hindi ko na iniisip iyon. Ang mahalaga, maipakita ko na handa akong makuha siya.

Determinado akong tumango at tinitigan siya."Okay. Deal." buong tapang kong sagot kahit walang ideya sa mga gusto niyanggawin sa akin...