"ขอบคุณนะคะที่เข้าใจ...ฉันเองก็ไม่อยากให้เรื่องเป็นแบบนี้"เธอเอ่ยขอบคุณเขาเบาๆ เธอดูคนไม่ผิดจริงๆ เขาเป็นคนที่อ่อนโยน และเอาใจใส่เธอดีจนธาราธารพูดไม่ออกเมื่อมองหน้าคนที่นั่งอยู่ข้างๆ
"คุณ...เป็นอะไรไปอีกล่ะผมว่าเราแวะเดินเล่นที่สวนสาธารณะก่อนดีหรือเปล่าครับ"เหนือเมฆอยากให้ธาราธารได้ผ่อนคลายบ้าง ตอนนี้เพิ่งสามทุ่มกว่าอากาศกำลังดีลมเย็นๆพัดมาเป็นระยะบวกกับพระจันทร์เต็มดวงด้วยเขาจึงถือโอกาสนี้พาเธอมานั่งชิงช้ารับลมเย็นๆ
"คุณ...มีลูกชิ้นขายด้วยผมไปซื้อให้เอาไหม"เหนือเมฆมองเห็นรถเข็นขายลูกชิ้นอยู่ไม่ไกลนัก จึงถามธาราธารขึ้นเผื่อเธออยากกิน
"เอาค่ะ...แต่เดี๋ยวธาราไปด้วย"ธาราธารลืมตัวเอ่ยชื่อตัวเองแทนฉันโดยที่เธอไม่ทันได้คิด แต่สำหรับเหนือเมฆแล้วเขากลับรู้สึกว่าสนิทสนมกันมากขึ้นเธอไว้ใจเขา
"มาครับ"เขายื่นมือให้เธอจับเพราะทางมีแค่แสงไฟสลัว ค่อนข้างเดินลำบากเขาจึงต้องดูแลเธอเป็นพิเศษ
"ขอบคุณค่ะ
