Chapter 7:Plans
"Love? Why are you so quiet?"
Mukhang napansin ni Trystan ang pananahimik ko habang inaayos namin ang gamit ko sa magiging kwarto namin.
Okay naman ako, pinili ko na lamang na manahimik dahil nab-bother pa rin ako sa parents ko. Kahit naman kasi parati silang dismayado sa akin ay ayaw ko pa ring may sama sila ng loob sa akin.
Kahit pa anong sabi kong hahayaan ko na lang ang gusto nilang isipin sa akin ay hindi ko pa rin kaya. Pamilya ko sila, magulang ko sila kaya kahit anong pagmamatigas ko para magawa ko ang desisyon ko ay nakokonsensya pa rin ako at nalulungkot pa rin ako dahil masama ang loob sa akin ng magulang ko dahil lang ikakasal na ako at makikipag-live in sa partner ko.
Wala akong pakialam sa sumpa nila dahil alam ko namang hindi mangyayari iyon. Kami lang a
