Games 17 หมี่เหลือง

1421 Words

"ว้ายยยยย!!" "เฮ้ยยยย!" เสียงที่ร้องไม่ใช่เสียงของฉันสักเสียงคนโดนนั่งนิ่งส่วนเพื่อนฉันร้องอยากกับโดนเอง "อะไรกันวะเนี่ย?!" พรึ่บ!! ฉันลุกขึ้นและหันไปก็พบกับผู้หญิงท่าทางแรงคนหนึ่งที่ฉันไม่เคยเห็นหน้า -.- "ใครวะ?" "เมียของผู้ชายที่แกยุ่งด้วยไง?!" "?" ใครวะงง "กล้าดียังไงมายุ่งกับผัวชาวบ้านฮะ?! คิดว่าเป็นคนดังแล้วจะแยกผัวใครก็ได้เหรออีตอแหล!!" ฉันปล่อยให้เธอด่าไปก่อนเช็กบิลทีเดียวเลย "หมี่เหลืองด้วยแหะ..." ฉันจับเส้นที่ติดอยู่ที่หัวออกเป็นเส้นหมี่เหลืองถามยังเป็นน้ำตกอีกแต่ว่าอีคนที่ราดหัวฉันเนี่ยน่าจะเลือดตก "ว่าไงโดนเมียเขาด่าทำเป็นนิ่งเลยเหรอฮะ?!" "...." "หรือว่าอาย?" "..." "ตอนที่ยุ่งกับผัวคนอื่นเนี่ยทำไมไม่อาย?!" ผู้หญิงตรงหน้าฉันยังคงพูดไม่หยุดและยังกล่าวหาฉันว่าไปยุ่งกับผัวเธออีก แค่ผัวตัวเองก็ปวดหัวจะตายห่าอยู่แล้วจะไปยุ่งกับผัวคนอื่นเพื่อ? "ทำไมต้องอายเหรอ?" ฉันมองหน้าและถามเธอ "หน้าด้าน! เมียเขามาด่าแล้วยังไม่สำนึกอีกยังมีหน้ามาถามว่าทำไมต้องอายเหรอตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยเจอใครหน้าด้านและตอแหลเท่าแกมาก่อนเลย! อีเอ็มเพ!!" เพี๊ยะ! "เพื่อนกูยังไม่เคยเรียกอีมึงเป็นใครเหรอ?" ฉันถาม "มึงตบกูเหรอ?!" "เออ ก็มึงเอาก๋วยเตี๋ยวมาราดหัวกูก่อนนิไม่ถามอะไรสักคำอยู่ดี ๆ ก็เอาก๋วยเตี๋ยวมาราดหัวคนอื่นมันใช้ได้เหรอ?" "ก็มึงมายุ่งผัวกู!!" "ผัวมึงเป็นใครกูยังไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ หน้าตามึงก็กูยังไม่เคยเห็นเลย" ฉันพูดเหมือนจะดีใจเย็นนะแต่ว่าฉันจะเก็บไว้เคลียร์ทีเดียว "พี่เนย์!!เป็นเดือนสถาปัตร!!ทีนี้รู้จักแล้วหรือยัง?!" มันบอกแต่ว่า... "ไม่อะ ใครวะพวกมึง?" ฉันหันไปถามเพื่อนไม่ได้กวนตีนนะแต่ไม่รู้จักจริง ๆ ไม่เคยได้ยินชื่อด้วย "ม่ายยยยยอ่ะ" เพื่อนฉันตอบพร้อมกัน "อย่ามาตอแหลกันหน่อยเลย! เพื่อนกันก็ต้องเข้าข้างกันอยู่แล้วสิ!" "เหมือนว่าจะพูดไม่รู้เรื่องนะ..." ฉันเอ่ยขึ้นและเดินเข้าไปใกล้เธอ "อะไร?!" หมับ!! ฉันจัดการกระชากหัวมันเลยทันที เหอะ! อยากลองดีใช่ไหมเดี๋ยวจัดให้ฉันมันไม่สนใจใครหน้าไหนอยู่แล้วเว้ย!! "ก็จะเรียกสติให้ไงจ๊ะ^^" "จะทำอะ..." เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! ตบติด ๆ กันลงไปที่หน้าของมันอย่างแรงกี่ครั้งไม่ได้นับหรอกแต่ตบให้มันบวมข้างเดียว!! "กรี๊ดดดดดดด!!!" เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! ตุบ!! และฉันก็โยนมันลงไปนอนที่พื้น หมับ! และพอดีเลยมีคนถ้วยราดหน้ามาดี... โพล๊ะ!!! เทลงไปกลางหัว "กรี๊ดดดดดดดด!!ร้อนนนนน!! อร๊ายยยยยย!!" "ดิ้นเชียวนะก๊วยเตี๋ยวมึงก็ร้อนเหมือนกันแหละกูยังไม่ดื้อพล่านเท่ามึงเลย ไหนเรียกผัวมึงมาสิจะได้รู้กันว่าความจริงมันเป็นยังไง...ใคร?! ใครรู้จักผัวผู้หญิงคนนี้ตามมาหน่อยอยากรู้เหมือนว่าหน้าตามันดีแค่ไหนวะถึงทำให้ผู้หญิงคนนึงขาดสติขนาดนี้?" ฉันมองหน้ามันส่วนเพื่อนที่มาก็ยืนมองนิ่งไม่ช่วยอะไรเลยเพื่อนกันจริงหรือเปล่านะ? ฉันมองอย่างสงสัย... "พะพลอยมาทำอะไรที่นี่?!" เสียงผู้ชายคนนึงพูดขึ้น "พะพี่เนย์..." "อ่อ คนนี้เองเหรอผัวเธอ?" ฉันถามและมองหน้ามันเพื่อนของฉันก็ทำหน้าที่ได้ดีล้อมตัวมันเอาไว้ไม่ให้ไปไหนได้ "เอ็มเพ..." มันเรียกชื่อฉันแต่มันก็ไม่แปลกหรอกเกือบ 80% ของมหาวิทยาลัยนี้รู็จักฉันทั้งนั้นแหละ "หน้าตาอย่างกับส้นตีนสาบานว่านี้เดือนคณะ...?" ฉันพูด "ฮึก! พี่เนย์...พี่เนย์ต้องจัดการมันนะคะมันทำร้ายร่างกายพลอยอะ ยี่หวาเป็นพยานได้เลย!" "ก็เธอเอาก๋วยเตี๋ยวมาราดหัวฉันก่อนแถมยังด่าว่าฉันไปยุ่งกับผัวเธอ งั้น...เอาหลักฐานมาสิ หลักฐานที่ฉันไปยุ่งกับผัวของเธอน่ะ" ฉันกอดอกมอง "ฉันเห็นเบอร์เธอและไลน์เธอในโทรศัพท์พี่เนย์!!" "แล้วทำไมไม่จัดการผัวตัวเองก่อนเล่า?!" วีวี่ถาม "เอาโทรศัพท์มาสิ...ฉันว่าฉันไม่เคยเคยหรือยุ่งกับคนหน้าตาเหมือนปลาตีนนะ" ฉันแบมือตรงหน้าผู้ชายคนนั้น "เอ่อ..." "เอามา!!" ฉันละเกลียดจริง ๆ เลยที่พวกชอบสร้างความเดือดร้อนเนี่ยมันต้องโดนสั่งสอนกันซะบ้าง! "ฉันไม่ได้เอาโทรศัพท์มา!!" "ไอ้ฮอนเอาค้นตัวสิ" ฉันบอกเพื่อน "ได้เลยเพื่อนนนนน~" "หยุดนะ!! ไม่งั้นมึงแจ้งตำรวจนะเว้ย! อย่าโดนตัวกู!!" มันขู่แต่แล้วยังไงละพวกฉันไม่ฟังอยู่แล้วตำรวจน่ะเหรอ? เพื่อนกันย่ะ หมับ! "นี่ไงไหนบอกไม่ได้เอามาขี้โกหกนะเนี่ยเรา...โอ๊ะ! ยืมนิ้วสแกนหน่อยน้าาาา!!" ไอ้ฮอนจับนิ้วของผู้ชายสแกนและส่งโทรศัพท์มาให้ฉัน "แต๊งค์กิ้วมากเพื่อน^^" ฉันบอกเพื่อนก่อนจะค้นหาเบอร์และไลน์มันเป็นชื่อของฉันจริงแต่มันไม่ใช่เบอร์และไลน์ของฉัน สรุปง่าย ๆ เลยคือไอ้หน้าส้นตีนเนี่ยมันมีกิ๊กจริงแต่เมมเบอร์และไลน์เป็นชื่อของฉัน ฉันก็กดโทรทันที Rrrrrr~~~ Rrrrrrr~~~ เสียงโทรศัพทย์ดังมาจากเพื่อนของพลอยหรือคนที่ชื่อว่ายี่หวา "ฉันว่ากิ๊กผัวเธอน่าจะเป็นเพื่อนเธอมากกว่านะ ส่วนชื่อเนี่ยก็เมมเพื่อหลอกเธอเท่านั้นแหละ" "ยะยี่หว่า...นี่แก...แกเป็นชู้กับผัวฉันเหรอ?!!" เปลี่ยนเป้าหมายเรียบร้อย "พลอยคือว่ามันไม่ใช่นะฉันไม่ได้...." เพี๊ยะ!! ยัยนั่นเข้าไปตบเพื่อนตัวเองแต่คิดว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้เหรอไม่อะ... ฉันกดโทรศัพท์เพื่อโทรหาทนายความที่ฉันรู้จัก... ตรู๊ดดด (ว่าไงหลานสาว?) ปลายสายเป็นลุงของฉันและเป็นทนายความด้วย "พอดีว่าเอ็มอยากฟ้องร้องคนหน่อยน่ะค่ะ..." กึก! ยัยพลอยชะงักทันทีและหันมามองฉัน (ฟ้องใครเกิดอะไรขึ้น?) "มีคนมากล่าวหาเอ็มว่าไปยุ่งกับแฟนเขาน่ะค่ะ เธอไม่ถามอะไรเลยเอาก๋วยเตี๋ยวราดหัวเอ็มแถมยังประจานเสียงดังทำให้เสียชื่อเสียงค่ะ" (เอาก๋วยเตี๋ยวราดด้วยเหรอ?!) (แบบนี้มันทำร้ายกายชัด ๆ ต้องฟ้องชุดใหญ่ซะแล้ว) (เอ็มมีหลักฐานไหม?) "มีสิคะ เพื่อน ๆ เอ็มถ่ายเก็บไว้หมดแล้วแบบนี้เอ็มเสียชื่อเสียงนะคะเดี๋ยวอีกไม่นานเอ็มจะเข้าทีมสตรีมเกมแล้วด้วยถ้ามีข่าวไม่ดีคงแย่..." ฉันเปิดลำโพงและพูดทุกอย่างให้ลุงโอบฟัง (ได้เดี๋ยวลุงจัดการให้ยังไงส่งข้อมูลทั้งหมดมาให้ลุงหน่อยนะ) "อ่อ เอ็มลืมบอกไปเลยว่าเอ็มตบเธอด้วยนะคะ" (ป้องกันตัวเหรอ?) "ค่ะ ไม่ได้ตั้งใจเลยแต่ถ้าไม่ทำอะไรเธอคนนั้นคงทำรุนแรงกับเอ็มแน่..." ฉันพูดเสียเศร้า "มะไม่นะ...ยะอย่าฟ้องนะ" (ได้ ๆ เดี๋ยวลุงจัดการให้กล้าดียังไงมาทำหลานสาวฉัน!) "ขอบคุณนะคะลุงโอบ..."ติ๊ด! ฉันวางสายก่อนจะมองหน้าของพวกนั้นทีละคน "เธออย่าฟ้องฉันเลยนะ ฮึก!! ฉันขอโทษ ฉันขอโทษที่ทำแบบนั้นแต่ตอนนั้นฉันโกรธมากละเลยทำอะไรไม่ได้คิด" "แต่ที่ฉันทำ...ฉันคิดทุกอย่างเอาไว้แล้วเธอกล่าวหาฉันต่อหน้าคนอื่นมากมาย เข้ามาทำร้ายร่างกายของฉันก่อนแถมยังชี้หน้าด่าอีก ทั้งที่ฉันไม่รับรู้เรื่องราวอะไรด้วยแค่ชื่อในโทรศัพท์ใคร ๆ ก็สามารถเมมได้ทั้งนั้นแหละ ถ้าเธอมีสมองและสติมากกว่าคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้หรอก" "ฮือออ! เอ็มเพ!! ฉันขอร้อง...ฉันกราบก็ได้นะแต่อย่าฟ้องฉันเลย" "รอรับหมายศาลนะ..." "....!" "พอดีว่าฉันไม่ใช่พวกดีใจอะ ^^ "

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more