Rüzgar babasının cenazesinde suskundu.Etrafındaki insanlara garip bakışlar atıp duruyordu.Hemen hepsi yeni gördüğü insanlardı.Gözleri önce salondaki kadınlarla kaydı.Daha sonra ortalarında oturup üzülüyor gibi davranan annesine baktı.Ona her baktığında içindeki nefret büyüyordu.
Babası onun yüzünden ölmüştü.Babasının morarmış cesedi hâlâ gözünün önündeydi.Kücük bir çocuk için büyük imtihandı.
Babasını gördükten sonra çığlık atmıştı.Annesi bu çığlık üzerine gelmiş hemen Rüzgarı odadan çıkarmıştı.Cıkarmıştı çıkarmasına ama babası için birşey yapmıyordu.Olmus kocasının cesedine öylece bakıyordu.
Rüzgar annesinin birşey yapmayacağını anlayınca koşup sokağa atladı.Acı içindeki feryatlarını duyan komşular hemen eve doluâmus Fahrinin cesedini yere indirmişlerdi.Ama işten geçmiş Fahri çoktan öl
