Rüzgar bir yaş daha almıştı.Babasız geçen koca bir yılı atlatmıştı.Bu süreçte sürekli eziyete maruz kalmış ama sesini çıkaramamıştı.Annesinin sevgilsi her gün eve gelip giderdi.Türlü türlü eğlenceler düzenlerlerdi.Bunların hepsi Leyla ve Rüzgarsız yapılırdı.Onlara kalan tek şey müzik sesi olurdu.
Yine o akşamlardan biriydi.Adını hiç duymadığı adam bugün yine gelmişti.Selvi hanım meyhane sofrası kurmuş pullu elbisesini giymişti.
"Bana bakın ortalıkta gözükmeyin.!"
Rüzgâr ve Leyla hızla başını sallarken odaya doğru gittiler.Ortalıkta dolaşmanın cezasını biliyorlardı.
Saatler geçmiş ikisi hâlâ odadaydı.Selvi hanımın eğlencesini diniliyolardi.Bir anda gelen kırılma sesiyle Leyla abisinin göğsüne sindi.
"Artık şu çocuklardan kurtul Selvi.Yoksa.bir daha yüzümü göremezsin"
"Kurtulacam Kemal
