"Dışarıda da içeride de bizi acıtan şey hep aynı. Boşlukta kaybolan sözlerin içimizde yarattığı yıkımdan kimsenin haberi yok mesela. Ya aile, ya arkadaş ya da iş çevresinde insan, insan olmanın hak ettiği saygınlığı ömrünün bir yerinde mutlaka çiğnenirken görüyor. Canı yanıyor, gururu parçalara ayrılıyor, nefessiz kaldığını sanıyor ama hayat, onun iradesi dışında öyle ya da böyle devam ediyor. Yaşamak isteyen yanımızı göz ardı edip yine de takılıp kalıyoruz olumsuzluklara. İçimizde başka bir hayat debeleniyor, dışımız başka bir hayatı yansıtıyor. İçimizde çırpınan hayat arayıp duruyor kendi efendisini. Sessizce her seferinde, ayağı kalkıp tekrar düşüyor. Dedim ya öyle ya da böyle bipolar bir hayat sürüyoruz. Başka hayatlara yetelim derken kendimizden eksiliyoruz.
Daha önce bana hiç aşık o
