พระนางเป็นตัวร้าย

บทนำ

เพราะตัวละครต่างก็มีชีวิตจิตใจรวมถึงตัวร้ายด้วยเช่นกัน สวัสดีค่ะนักอ่านที่รัก กันนะคะนามปากกา sunshine-dayหลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมถึงทำเรื่องของเคียรอสและฮารุ เพราะกันรู้สึกได้ว่าตัวละครทั้งคู่นั้นมีปม ไม่ว่าจะด้วยสภาพแวดล้อมโดยเฉพาะเคียรอสน่าสนใจมาก แม้ในเรื่อง มังกรร้ายซ่อนรัก จะผลุบ ๆ โผล่ ๆ แต่ก็ถือว่าเป็นอุปสรรคอีกอย่างให้คู่พระนาง และเหตุผลที่ต้องทำเรื่องแยกเลย อยากให้การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยแต่ส่งผลกระทบต่อกันเป็นลูกโซ่ ขั้วอำนาจเปลี่ยนดังนั้น มันจะสัมพันธ์กับเซ็ตสี่มังกรค่ะ

อย่าลืมนะว่า เฮียซันเป็นเรื่องเปิดก็จริงแต่ก็ยังไม่ใช่ผู้นำดังนั้นเรื่องของเคียรอสจะเป็นอีกจุดที่อยากจะพาทุกคนไปเห็นการเปลี่ยนแปลงอำนาจในครั้งนี้และแน่นอนว่ามีตัวละครอื่นมาร่วมแจมด้วยค่ะ

----------------------------------------

เพราะสิ่งที่ทำลงไปนั้นร้ายแรงแต่ก็เลือกที่จะทำเพราะคำว่ารักบังตา เธอหลงรักเฮียซันตั้งแต่ครั้งแรกแม้จะรู้ว่าเขามองใครอีกคน พยายามตัดใจ เพราะคนมีศักดิ์ศรีอย่างเธอไม่มีวันแย่งผู้ชายของใครหรือเป็นฝ่ายเป็นฝ่ายรุกก่อน แต่สุดท้ายความเย่อหยิ่งก็พ่ายแพ้ต่อความรัก ยิ่งได้เห็นความรักยิ่งเปลี่ยนเป็นอิจฉาริษยา วางแผนการมากมาย แต่สุดท้ายไม่ได้แม้แต่ใจของเขา และยังโดนซ้อนแผนจับมัดกับเสาสะพานรอเพียงแค่ความตาย แต่ระหว่างนั้นเธอต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยว ยิ่งท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีดำทมึน ระดับน้ำยิ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ

ใบหน้าสวยซีดเซียวเพราะแช่ในน้ำเป็นเวลานาน เสียงคลื่นในยามค่ำคืนผสานกับเสียงแมลงยิ่งสั่นประสาทเธอมากขึ้น บางคราก็ได้ยินเสียงคนพูดคุยกันคาดว่าน่าจะเป็นบรรดาลูกน้องของเขา และแววตาไม่เป็นมิตรจนเธอไม่กล้าร้องขอความช่วยเหลือ ทำได้เพียงเชิดหน้าขึ้นสูง กำหนดลมหายใจมือบางขยับไปมาหวังว่าจะทำให้เชือกหลุด แต่ก็ไม่เป็นผล

ยิ่งดึกกระแสน้ำยิ่งแรงเพียงไม่นานระดับน้ำก็สูงถึงอก ความหวาดกลัวเกาะกุมที่จิตใจจนยากจะระงับ ผู้ชายคนนั้นเลือดเย็นมาก เขาไม่ฆ่าเธอให้ตายในทันที แต่ต้องการทำให้หวาดกลัวจนคลั่ง ยิ่งไม่มีสติมากเท่าไหร่เรายิ่งเป็นบ้าได้ง่ายมากขึ้นเท่านั้นเหมือนกับเธอในตอนนี้

ตรงหน้าที่มีเพียงความเวิ้งว้าง ผืนน้ำเย็นเยียบที่พร้อมจะกลืนกินวิญญาณให้เลือนหายไปตลอดกาล

“ฮารุ ขอโทษนะคะ”

เพราะไม่รู้ว่าจะรอดไปได้อย่างไร พยายามขยับแล้วแต่เชือกก็ไม่หลุด เธอจึงทำได้เพียงเอ่ยขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างผ่านม่านน้ำตาและสลบไปเพราะพิษไข้ โดยที่ไม่รู้เลยว่าความพยายามได้สัมฤทธิ์ผลแล้ว เชือกที่พันธะนาการได้ขาดออก ร่างบอบบางจึงถูกกลืนหายไปพร้อมผืนน้ำสีรัตติกาล