Bölüm 29 Varan 2
Babam açılan o kapıdan içeri girdiğinde nefesimi tuttum, bana doğru adımlamaya başladığında, kalbimin atışları iyice hızlandı ya... şu hale bak ya..sanki yerinden çıkıp, fırlayacakmış gibi.. bir anda geçmişe, çok geçmişe gittim.. o ilk evliliğime adım atacağım gün babam, dakikalardır kapandığı o yatak odasından zar zor çıkmış, evimizin salonuna tıpkı bugünkü gibi o günde, böyle ağır adımlarla girmiş, bana doğru gelirken eline tutuşturulan o kırmızı kalın kurdele ile, tam karşıma geldiğinde durmuştu ve bir an gözlerimin içine bakmıştı. O günde tıpkı şimdiki gibi utanmıştım. Şimdi bana yaklaşırken artık o kırmızı kurdele yok ama gözlerinde yine aynı bakış var. O gün benden ayrılacak olmanın hüznü vardı, şimdi de hüzün var ama daha çok yaşadığım her şeyi düşündüğü için hüzün var ve birde o hü
- Writer
