Şüpheyle Gelen

Bölüm 43 Yıllardan sonra...

Koltukta uyuyakalmışım ve Masal'ın sesiyle uykuya aşık gözlerimi araladım. Uyanmış minik kuşum. Üstümede bir şey örtmeden uyuya kalınca üşümüşüm yav.

Hiç istemesemde yerimden kalktım. Öykü'nün kreşten alınma saatide yaklaşıyordu. Gerine gerine ufaklığın yanına gittim.

Uyyhh! Yatakta ayağa kalkmışta, hem ağlıyor hem gözlerini ovalıyor minnoşum. Uzanıp onu alırken, "gel bakalım anneye, niye ağlıyosun sen minnoş?" dedim. Kollarını hemen boynuma sarıp, başını boynuma gömdü. Parmaklarım ensesinden içeri dalıp tenine dokunduğunda terlediğini fark ettim. Aras gibi hiç sıcağı sevmiyor. İncecik örtüyle bile terliyor. Biraz öpüp koklamanın ardından üstüne tamamen değiştirdim.

Evdeki sessizlik, sakinlik nedense hoşuma gitti. Alışık değilim ki ben bu sessizliğe, çoğu zaman sıkılıyorum ama şimdi b