Avni Bey ve Tarık’ı kapıda görünce Aslı çok mutlu olarak babasına koştu ve boynuna atladı. Yiğit de Tarık dayısına koşmuştu.
Emir mutfağa geldi. Elinde bir paket vardı.
“Yiğit bak. Dedem bize almış.” dedi. Yiğit dayısının kucağından heyecanla inip paketi açmaya çalışan kardeşine yetişti. Çekiştire çekiştire ambalajı yırttıklarında içinden güzel bir uzaktan kumandalı araba çıkmıştı.
“Hadi odanıza gidip oynayın çocuklar.” dedi Avni Bey.
“Baba ne gerek vardı?” dedi Aslı, abisine sarılırken.
“Kızım her gün torunlarımı göremiyorum sonuçta. Bırak gördüğümde biraz şımartayım. Başka bir şeye el sürdürmedin zaten.”
“Tamam tamam. Bir şey demiyorum. En azından kılıç değil.”
Tarık güldü.
“Bu sefer ok ve yay almayı düşünüyordu. O arabaya zor ikna ettim.”
Onlar böyle konuşurken Umutcan n
