Nare doğuralı iki gün olmuştu. Minik bir kız bebek dünyaya getirmişti. Annesi ve babası yanındaydı. Umutcan da oradaydı. Nare’yi hastaneye getiren oydu. O doğurana kadar hala onu seven bir kocaymış gibi yanında durmuştu. Ama gözü sürekli telefondaydı.
Nare kaçamak bakışlarla onu izliyordu. Pencere pervazına yaslanmıştı Umutcan. İki gündür bir kez olsun bebeği kucağına almamıştı. Sadece uzaktan bakınmakla yetinmişti. Sadece bir ara bir arkadaşını getirmiş ve bebeğin ağzından dna örneği aldırmıştı.
Onun dışında soğuk bir ifadeyle dolaşıyordu ortalıkta. Eskisi gibi neşeli değildi. Eskiden tanımadığı insanlarla bile şakalaşır ve hemen ahbap olurdu ama şu an kimseyi midesi almıyormuş gibiydi. Sadece sabahları bir saatliğine bir yerlere gidiyordu.
Dün gece birkaç dakika odada ikisi ve bebe
