Kapı güm güm vurulmaya başladığında Umutcan duştan yeni çıkıyordu. Nare’nin geldiğini düşünerek belindeki havluyla kapıyı açmaya gitti. Boynuna astığı küçük havlusuyla saçını kurularken boşta olan eliyle odanın kapısını açtı. Ama çatık kaşlarla odaya dalıp onu yarı çıplak görünce bir anlık duraksayan Nare değildi. Aslı’ydı! Umutcan için hiçbir sorun yoktu. İkisinin de görmediği şey değildi sonuçta.
“Hoş geldin!” dedi yumuşak bir şekilde. Aslı onun sesini duyunca bakışlarını zar zor Umutcan’ın göğüslerinden çekti ve gözlerine baktı. Ama bakar bakmaz yine kaşlarını çatmış, burnundan solumaya başlamıştı.
“Kapıyı kapat! Üstünü giyin ve buraya gel. Seninle konuşmam lazım.” dedi sertçe. Sonra kendi odasıymış gibi davetsizce içerideki koltuğa geçip oturarak bacak bacak üstüne attı. Kollarını
