“Oğlum, kötü dövmüşler haa!” dedi Akın.
“Sağol ‘kardeşim’, hastanede de çok gelip baktın ya… Allah razı olsun!” diye trip attı Umutcan. Hadi diğerleri neyse ama Akın’ı beklemişti. Tamam, diğerlerini de beklemişti ama en çok Akın’ı beklemişti. ‘Ailem’ diyebileceği sadece O, Bahri ve Koray kalmıştı. Ve en kötü anında onu terk etmişlerdi. Yıllarca süren ihanetlerini saymıyordu bile Umutcan.
“Kıyamam.” diye dudak büzdü Akın. “Bekledin mi? Bir gün önce ‘ne ölün ölüme’ filan diyordun ya… O yüzden şey etmedim ben.” dedi Akın.
“Oğlum sen benim ağzıma s*çsan ben gelir hastanede bakardım seni!” dedi Umutcan.
“Bana gelmemiştin.” diye mırıldandı Nihat Çetin.
Hafifçe öksürerek boğazını temizleyen Umutcan ona bir şey demedi. Hastanede yanında sadece onun olmasını garipsemişti. Ve başında bekle
